فیلتر دسته بندی:همهبیماری های بدنبیماری های قلبپزشکان متخصص قلب در مشهدسلامت بدنسلامت قلبواریس
مطالب بیشتری موجود نیست.

وبلاگ

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.
Cardiac-rehabilitation-ghalb-negar-4-1.jpg

بازتوانی قلبی موجب کاهش مرگ و میر و بهبود وضعیت روحی – روانی و قلبی – عروقی در بیماران قلبی می شود. در این مطلب قصد داریم به این پرسش پاسخ دهیم که بازتوانی قلبی چیست و اهمیت و تأثیرات آن را تشریح نمایی.

تخمین زده می شود که حدود یک سوم از مردم جهان مبتلا به نوعی از انواع بیماری های قلبی عروقی باشند که علت اصلی موربیدیته و مرگ و میر در سراسر جهان محسوب می شود. تنها در ایالات متحده امریکا هز سال بیش از 850 هزار مورد مرگ در اثر بیماری های قلبی – عروقی روی می دهد و بیش از 8 میلیون نفر در این کشور یک بار دچار حمله قلبی شده اند. هر سال تقریباً 7 میلیون عمل (جراحی یا مداخله ای) قلبی عروقی فقط در بیمارستان های ایالات متحد امریکا انجام می شود.

بازتوانی قلبی برنامه جامعی است مشتمل بر ارزیبای بیمار، کاهش عوامل خطرزای او (مانند کنترل چربی ها، تنظیم وزن بدن)، فعالیت فیزیکی و مراقبت در طول زمان است که برای کاستن از اثرات بیماری قلبی عروقی طراحی شده است. بازتوانی قلبی ابزاری اثربخش برای تخفیف شدت بیماری و ناتوانی محسوب می شود.

پزشکان خانواده اجرای بخش های زیادی از اصول بنیادی بازتوانی جامع قلبی را به صورت بخشی از طبابت روزمره خود بر عهده دارند. با این حال، به کارگیری برنامه های اختصاصی بازتوانی قلب، سبب تقویت بیشتر اصول تغذیه، فعالیت فیزیکی، کاهش عوامل خطرزا و تندرستی بیماران می شود. با وجود این که شواهدی در دست است که نشان می دهد برنامه های ساختار یافته سبب بهبود کیفیت زندگی می شوند و مرگ و میر بیماران مبتلا به بیماری شریان کرونری (و سایر اشکال منتخب بیماری های قلبی عروقی) را می کاهند، استفاده از خدمات بازتوانی قلبی کمتر از حد مورد انتظار است.


بازتوانی قلبی چیست؟

بیماری های قلبی عروقی، علت اصلی مرگ را در سراسر دنیا تشکیل می دهند. در سطح جهان 30 درصد از مرگ ها (تقریباً 17 میلیون مرگ در سال) قابل انتساب به بیماری های قلبی عروقی هستند. تنها در سال 2006، برآورد کل هزینه مستقیم و غیرمستقیم مرتبط با درمان بیماری های قلبی عروقی بالغ بر 400 میلیارد دلار بوده است.

پیشگیری اولیه، همچنان یک اولویت سلامت محسوب می شود. بازتوانی قلبی جزء مهمی از برنامه جامع پیشگیری ثانویه بیماری های قلبی عروقی را تشکیل می دهد که می تواند مرگ و میر قلبی عروقی تعدیل شده از نظر سن را تا حدود 50 درصد کاهش دهد.

بازتوانی قلبی نخستین بار از سوی خدمات سلامت عمومی ایلات متحده امریکا به عنوان یک برنامه جامع درازمدت مشتمل بر ارزیابی پزشکی، تجویز برنامه ورزشی، اصلاح عوامل خطرزای قلبی، آموزش و مشاوره تعریف شد. این برنامه ها به طور اختصاصی برای محدود ساختن آثار فیزیولوژیک و روان شناختی بیماری قلبی، کاهش خطر مرگ ناگهانی یا انفارکتوس مجدد، کنترل علائم قلبی، پایدار کردن یا معکوس نمودن روند آترواسکلروز و تقویت وضعیت روانی – اجتماعی و شغلی برخی از بیماران منتخب طراحی شده بودند.

انجمن بازتوانی قلبی – عروقی و ریوی امریکا و انجمن قلب این کشور (AHA) این تعریف را مختصری بازنگری کرده و چنین عنوان نموده اند که بازتوانی قلبی، اشاره به مداخلاتی هماهنگ و چند رویه دارد که برای بهینه سازی کارکرد فیزیکی، روان شناختی و اجتماعی بیمار قلبی طاحی شده اند و علاوه بر این، هدف از آن ها پایدار نمودن، کند کردن یا حتی معکوس کردن روند زمینه ای آترواسکلروز و متعاقباً کاهش مرگ و میر و موربیدیته است.


همچنین مطالعه کنید : سکته قلبی چیست ؟


اصول کلی شناسایی بیمار مناسب، شرکت در برنامه بازتوانی قلبی، کاهش عوامل خطرزا با یک برنامه جامع و مراقبت در طول زمان با اصول طب خانواده و اصول مدرن پزشکی خانواده همخوانی دارد.  ااگوی زیست – روان شناختی سلامت که در اجزای اساسی برنامه های ساختارمند بازتوانی قلبی بسط یافته و ریشه دوانده، کاملاً برای مراقبت همه جانبه و کل نگر مناسب است.

پزشکان خانواده برای مشارکت در تمام این حوزه های مراقبت سلامت و تسهیل (پیاده سازی) آن ها، کاملاً از شرایط مطلوب برخوردار هستند و بسیاری از آن ها به صورت روتین، اجزای مراقیتبی کاهش عوامل خطرزا  و مشاوره برای اصلاح وضعیت تغذیه و فعالیت فیزیکی را در طبابت روزمره خود جای داده اند.

مزیت یک برنامه جامع قلبی رسمی آن است که می تواند به صورت اختصاصی اجزای کلیدی پیشگیری ثانویه را به شیوه ای ساختارمند، درجه بندی شده و مدون و به صورت یکپارچه به کار بندد.

 
توصیه بالینیرتبه بندی شواهد
بازتوانی قلبی برای بیماران مبتلا به STEMI توصیه می شود.B
بازتوانی قلبی برای بیماران مبتلا به non-STEMI توصیه می شود.B
بازتوانی قلبی برای بیماران مبتلا به آنژین صدری پایداری مزمن توصیه می شود.C
بازتوانی قلبی باید به تمام بیمارانی که عمل CABG (جراحی بای پس شریان کرونری) انجام داده اند، توصیه شود.B

A: شواهد بمار محور قطعی با کیفیت مطلوب؛

B: شواهد بیمار محور غیر قطعی یا دارای کیفیت محدود؛

C: اجماع، شواهد بیمار محور غیرقطعی، طبابت رایج، عقیده صاحب نظران یا مجموعه موارد بالینی

مزیت یک برنامه جامع قلبی رسمی آن است که می تواند به صورت اختصاصی اجزای کلیدی پیشگیری ثانویه را به شیوه ای ساختارمند، درجه بندی شده و مدون و به صورت یکپارچه به کار بندد.



نامزدهای برنامه بازتوانی قلبی

از دیرباز، بازتوانی قلبی پس از انفارکتوس حاد میوکارد (MI) مورد استاده قرار می گرفته است. اما بسیاری از بیماران دیگر نیز از فواید برنامه های ساختار یافته بازتوانی قلبی بهره مند می گردند. مراکز خدمات بیمه ای مدیکر (Medicare) و مدیکید (Medicade) مواردی چون جراحی بای پس شریان کرونری (CABG)، آنژین صدری پایدار، مداخله کرونری از طریق پوست (PCI)، ترمیم یا تعویض دریچه قلب و پیوند قلب را به عنوان سایر اندیکاسیون های بازتوانی قلبی برای بیماران دچار نارسایی قلب خبر می دهند.

در حال حاضر، خدمات بیمه مدیکر برنامه های بازتوانی قلبی را تا سقف حداکثر سه جلسه در هفته برای بیماران دچار سکته قلبی حاد، بیمارانی که PCI، CABG، جراحی دریچه قلب یا پیوند قلب شده اند و بیماران مبتلا به آنژین پایدار انجام می شود.

اندیکاسیون های بازتوانی قلبی

بیماران دارای سابقه:

بیماری آتروایکلروتیک شریان کرونری

نشانگان حاد کرونری

انفارکتوس میوکار

جراحی بای پس شریان کرونری

مداخله کرونری از طریق پوست

آنژین صدری پایدار

بیماری آترواسکلروتیک عروق محیطی

بیماری شریان های محیطی

پیوند قلبی

نارسایی پایدار احتقانی قلب

جراحی دیچه قلب

دستگاه های کمک بطنی (ventricular assist devices)


همچینین مطالعه کنید : تست ورزش چیست ؟


شواهد اثربخشی

یک برنامه جامع بازتوانی قلبی در صورتی که برای بیماران درست انتخاب شده به کار رود، به نتایج مثبت متعددی منجر می شود. علائمی همچون آنژین، تنگی نفس و خستگی در بیمار کاهش می یابند. عملکرد ورزشی و توانایی انجام فعالیتهای مربوط به زندگی و توانایی فرد بیمار در مراقبت از خود نیز بهتر می شود. میزان بستری شدن در بیمارستان و غیبت از کار کاهش پیدا می کند.

چندین فرا بررسی برای ارزیابی اثربخشی بازتوانی قلبی در مورد بیماری آترواسکلروتیک شریان کرونری و سکته قلبی انجام شده است. داده های تجمعی به دست آمده از این فرا بررسی ها حکایت از آن دارد که در بیمارانی که پس از سکته قلبی تحت پوشش برنامه های جامع بازتوانی قلبی قرار می گیرند، در مقایسه با بیمارانی که در هیچ برنامه ساختار یافته ای شرکت نمی کنند، میزان مرگ و میر ناشی از تمام علل 15 تا 28 درصد کاهش و میزان مرگ و میر قلبی 26 تا کاهش می یابد. تخمین زده می شود که حدود 50 درصد از این کاهش حاصل در مرگ و میر قلبی به تغییرات حاصل در سبک زندگی و بهبود وضعیت عوامل خطرزای قلبی عروقی مربوط باشد.

راهکارهای طبابت بالینی ارائه شده توسط انجمن قلب امریکا (AHA) و کالج کاردیولوژی امریکا (ACC)، استفاده از برنامه های بازتوانی قلبی را پس از سکته قلبی با بالا رفتن قطعه ST (STEMI) و سکته قلبی بدون بالا رفتن قطعه ST (non-STEMI)توصیه می کند.


بازتوانی قلبی تجهیزات بازتوانی قلبی توانبخشی قلبی توانبخشی قلبی چیست مراحل بازتوانی قلبی بازتوانی قلبی عروقی دستگاه بازتوانی قلبی بازتوانی قلبی مشهد بازتوانی قلب در مشهد


یک مرور کاکرین شواهد مربوط به فواید بازتوانی ثلبی به دنبال سکته قلبی را در سال 2001 مورد بررسی قرار داده است. در این بررسی، محققان داده های مربوط به 32 کارآزمایی مجزا را که واجد معیارهای ورود به مطالعه بودند، مورد ارزیابی قرار دادند. به طور کلی، میزان مرگ و میر ناشی از تمام علل به دنبال برنامه های بازتوانی قلبی که فقط شامل ورزش بودند در مقایسه با برنامه های گروه شاهد، 27 درصد کاهش داشت.

برنامه های مبتنی بر ورزش از نظر کاهش کلی در پیامدهای بالینی نامطلوب مشابه با برنامه های جامع بازتوانی (یعنی برنامه هایی که شامل ترک سیگار، مشاوره روانی – اجتماعی و سایر مداخلات جهت اصلاح عوامل خطرزا هستند) بودند. در این بررسی نشان داده شد که بازتوانی قلبی پس از سکته قلبی از نظر کاهش موربیدیته و مرگ و میر فایده بخش است و برای بیماران مبتلا به آنژین مزمن پایدار نیز توصیه می شود.


همچنین مطالعه کنید : نارسایی قلبی چیست ؟


داده های حمایت کننده از بازتوانی قلبی به دنبال CABG از نظر حجم کمتر از داده های مربوط به بازتوانی پس از سکته قلبی هستند، اما همچنان از نقش بازتوانی قلبی در این شرایط حمایت می کنند. میزان حوادث قلبی عروقی در بیمارانی که ده سال پس از عمل CABG در یک برنامه بازتوانی قلبی جامع شرکت کرده بودند، 18 درصد بود. در مقایسه این میزان در بیمارانی که از شرکت در بازتوانی قلبی سر باز زده بودند، به 35 درصد می رسید. راهکارهای AHA/ACC در مورد CABG تویه می کند که بیمارانی که تحت عمل CABG قرار گرفته اند، از برنامه های بازتوانی قلبی استفاده کنند.

نارسایی احتقانی قلب (CHF) اندیکاسیون دیگری برای بازتوانی قلبی به شمار می رود. استقامت قلبی – تنفسی که از طریق شاخص حداکثر اکسیژن مصرفی (VO2max) محاسبه می شود، در بیماران مبتلا به CHF که در برنامه بازتوانی قلبی شرکت کردند بین 15 تا 30 درصد افزایش نشان داده است. همچنین میزان مرگ و میز این بیماران در مقایسه با گروه شاهد به طور معنی داری کاهش داشته است.

در مورد بیمارانی که تحت عمل پیوند قلب قرار گرفته اند یا جراحی دریچه ای داشته اند، داده های کمی در مورد تأثیر بازتوانی قلبی وجود دارد. یک بررسی مروری نشان داده است که بازتوانی قلبی می تواند VO2max را تا 50 درصد در بیمارانی که تحت پیوند قلبی قرار گرفته اند، بهبود بخشد. بیمارانی که به دنبال عمل جراحی تعویض دریچه در برنامه بازتوانی قلب شرکت نموده اند، 25 درصد افزایش در VO2max و نیز 25 درصد افزایش در ظرفیت کارکردی داشته اند. نقش بازتوانی قلبی در بهبود میزان بقا در این دسته از بیماران نامشخص است.


بازتوانی قلبی تجهیزات بازتوانی قلبی توانبخشی قلبی توانبخشی قلبی چیست مراحل بازتوانی قلبی بازتوانی قلبی عروقی دستگاه بازتوانی قلبی بازتوانی قلبی مشهد بازتوانی قلب در مشهد



اجزای یک برنامه جامع بازتوانی قلبی

هدف از بازتوانی قلبی، بازگرداندن بیماران مبتلا به بیماری های قلبی – عروقی به سحی از سلامت مطلوب از طریق به کارگیری برنامه هایی مشتمل بر ورزش منظم با یا بدون آموزش بیماران یا حمایت روانی – اجتماعی است. بنابراین در زمان ارجاع بیماران برای بازتوانی قلبی، لازم است بدانیم که هر یک از این برنامه ها از چه ساختارهایی تشکیل شده اند.

رسمی ترین برنامه های بازتوانی قلبی دارای چندین جزء اساسی هستند که قابلیت جایگزینی با یکدیگر داشته، هدف از آن ها ارتقای عملکرد ورزشی فرد بیمار، تشویق او به ایجاد تغییراتی در سبک زندگی و بهبود سلامت روانی – اجتماعی وی است.

در تمام برنامه های بازتوانی قلبی لازم است در بدو ورود بیمار به برنامه، ارزیابی رسمی در مورد شرایط بیمار انجام شود. این ارزیابی ابتدایی شامل شرح حال و معاینه فیزیکی بیمار، بررسی داده های مربوط به آزمون ها یا مداخلات صورت گرفته برای او و نیز طبقه بندی خطر است.

سپس هر بیماری باید یک برنامه مختص به خود برای پیشگیری ثانویه داشته باشد. هدف از طراحی این برنامه ویژه برای هر بیمار، هدف قرار دادن عوامل خطرزای اختصاصی آن بیمار است. اجزای این برنامه عبارت اند از: مشاوره تغذیه، کنترل وزن، ترک سیگار، مشاوره فعالیت فیزیکی و یک برنامه هدفمند برای فعالیت فیزیکی.


بازتوانی قلبی تجهیزات بازتوانی قلبی توانبخشی قلبی توانبخشی قلبی چیست مراحل بازتوانی قلبی بازتوانی قلبی عروقی دستگاه بازتوانی قلبی بازتوانی قلبی مشهد بازتوانی قلب در مشهد


اوایل، اکثر برنامه های بازتوانی قلبی از ورزش های تحت نظارت استفاده می کنند. دلیل این امر آن است که هم اطمینان حاصل کنند که بیمار فعالیت های توصیه شده را به درستی انجام می دهد و هم بیمار را از نظر بروز علائم قلبی در جریان ورزش غربالگری نمایند. استانداردهای برنامه ای ثبت شده و سنجه های عملکردی مقرری وجود دارد تا به عنوان راهنمایی برای راه اندازی و پیاده سازی خدمات بازتوانی قلبی مورد استفاده قرار گیرند.

از قدیم، مراحل پیشروی در برنامه های بازتوانی قلب بر حسب تشخیص بیمار و منبعی که وی را ارجاع کرده، مشخص شده اند. مرحله یک در زمان بستری به دلیل سکته قلبی حاد یا سایر حوادث کرونری مشابه انجام می شود. در طول این مرحله، بیمار باید فعالیت فیزیکی ساختار یافته و تحت نظارتی را انجام دهد. آموزش بیمار، اصلاح عوامل خطرزا و طبقه بندی خطر با استفاده از تست های ورزش درجه بندی شده ی سطح پایین در طول مدت بستری در بیمارستان اتفاق می افتد.

مرحله دو، همان مرحله بازتوانی قلبی سرپایی ابتدایی است. در طول این مرحله که پس از ترخیص از بیمارستان انجام می شود، بیمار در یک برنامه تحت نظارت شامل فعالیت فیزیکی، مشاوره تغذیه، اصلاح عوامل خطرزا و حمایت روانی – اجتماعی شرکت می کند. به منظور افزایش میزان پایبندی بیمار به این برنامه ها، می توان برنامه هایی را طراحی کرد که قابلیت اجرا در منزل، در درمانگاه سرپایی، در بخشی از بیمارستان یا حتی در مراکز غیر بیمارستانی داشته باشند. سنجه های عملکردی مربوط به برنامه های بازتوانی قلبی نیز موجود هستند.


بازتوانی قلبی تجهیزات بازتوانی قلبی توانبخشی قلبی توانبخشی قلبی چیست مراحل بازتوانی قلبی بازتوانی قلبی عروقی دستگاه بازتوانی قلبی بازتوانی قلبی مشهد بازتوانی قلب در مشهد

مرحله سه (مرحله سرپایی انتهایی) سعی دارد تا تغییرات سبک زندگی را که در مراحل یک و دو نهادینه شده اند، تداوم بخشد. در طول این مرحله، ارزیابی های دوره ای علائم بالینی بیماران، عوامل خطرزا، مصرف داروها و حمایت روانی – اجتماعی انجام می شود. مراحل دو و سه اجزای اصلی پیشگیری ثانویه را تشکیل می دهند و نقطه تمرکز اصلی بازتوانی قلبی محسوب می شوند.

 سنجه های عملکردی برای برنامه های بازتوانی قلبی 
سنجه عملکردهدفمداخله
کنترل فشار خونفشار خون طبیعی (کمتر از mmHg 90/140 یا کمتر از mmHg 80/130 در بیماران دیابتیاصلاح سبک زندگی؛ دارو درمانی
افسردگیارزیابی وجود یا عدم وجود افسردگیاستفاده از ابزارهای مورد قبول برای غربال گری افسردگی، همراه با مداخله در صورت اندیکاسیون داشتن
کنترل دیابتسطح هموگلبین A1C کمتر از 7 درصدآموزش بیماران دیابتی برای مراقبت از خود، اصلاح وضع تغذیه و کنترل وزن، برنامه ریزی برای فعالیت فیزیکی
ظرفیت ورزشیارزیابی میزان تحمل ورزش تا حد محدودیت به واسطه علائم بالینیدستور ورزشی هر بیمار باید متناسب با شرایط جسمانی او باشد
کنترل چربیسطح لیپوچروتئین کم چگال (LDL) برای بیماران مبتلا به بیماری های قلبی – عروقی باید زیر mg/Dl 100 باشداصلاح سبک زندگی؛ دارو درمانی
فعالیت فیزیکی30 دقیقه در روز، 5 روز در هفتهبرنامه ریزی فعالیت فیزیکی باید متناسب با نیازها و توانایی های هر بیمار باشد
داروهای پیشگیریپایبندی به این داروهامشاوره پیشگیرانه متناسب با سن و جنس بیمار (و مداخله حسب لزوم)
مصرف دخانیاتاجتناب یا ترکبرنامه دقیق ترک سیگار
کنترل وزنشاخص توده بدن (BMI) در محدوده 24.9 – 18.5 و دور کمر کمتر از 40 اینچ (حدود 102 سانتی متر) برای آقایان و کمتر از 35 اینچ (حدود 89 سانتی متر برای خانم هابرنامه چند تخصصی برای اصلاح رژیم غذایی، برنامه ریزی فعالیت فیزیکی و حمایت روانی – اجتماعی

بازتوانی قلبی تجهیزات بازتوانی قلبی توانبخشی قلبی توانبخشی قلبی چیست مراحل بازتوانی قلبی بازتوانی قلبی عروقی دستگاه بازتوانی قلبی بازتوانی قلبی مشهد بازتوانی قلب در مشهد

رهنمودها

با وجود فواید آشکار بازتوانی قلبی در جمعیت های مختلفی از بیماران مبتلا به بیماری های قلبی – عروقی، این برنامه ها عمدتاً کمتر از حد مناسب مورد استفاده قرار می گیرند. در ایالات متحده امریکا، داده های مدیکر حاکی از آن است که خدمات بازتوانی قلبی تنها در 14 درصد از بیماران واجد شرایطی که به دلیل سکته قلبی در بیمارستان بستری شده اند و نیز در 31 درصد از بیماران واجد شرایطی که جراحی CABG انجام داده اند، مورد استفاده قرار می گیرد. داده های مربوط به انگلستان نیز ارقام مشابهی را نشان می دهند.

عوامل متعددی در استفاده کمتر از حد از برنامه های بازتوانی قلبی نقش دارند. شایع ترین موانع ذکر شده عبارت اند از: فاصله از مراکز جراحی برنامه بازتوانی قلبی؛ مسائلمربوط به حمل و نقل؛ اعتماد به نفس پایین بیمار؛ و پایین بودن میزان ارجاع از سوی پزشک، اطلاعات ناکافی در مورد فواید این برنامه ها و فقدان حمایت اجتماعی.

گذشته از این، بسیاری از بیماران پس از ثبت نام در یک برنامه بازتوانی قلبی، از ادامه آن کناره گیری می کنند. عوامل مرتبط با عدم پایبندی بیماران به این برنامه ها عبارت اند از: سن بالا، جنس مؤنث و پایین بودن سطح فعالیت فیزیکی فرد قبل از ابتلا به بیماری.

با آگاهی از این موضوع که برنامه های بازتوانی قلبی در حال حاضر کمتر از حد مناسب مورد استفاده قرار می گیرند، بسیاری از بیماران حاضر یا قادر به تکمیل این برنامه ها نیستند. عده ای دیگر از بیماران نیز تغییرات سبک زندگی را پس از اتمام این برنامه ها به صورت پایدار ادامه نمی دهند. بانک اطلاعاتی مرورهای نظام مند کاکرین اخیراً اقدام به بررسی مقالات پزشکی موجود نموده تا بتواند توصیه هایی مبتنی بر شواهد در خصوص استفاده از ای برنامه ها و پایبندی به آن ها ارائه کند.

پزشکان خانواده به عنوان پیکره های مرکزی هماهنگ سازی در تیم پزشکی، نقش مهمی را بر عهده دارند. این نقش مهم شامل مواردی است همچون: ترویج سلامت قلبی – عروقی از طریق ارائه روتین خدمات پیشگیری اولیه و ثانویه؛ شناسایی بیمارانی که از یک برنامه ساختار یافته بازتوانی قلبی سود می برند و کمک به آن ها جهت ثبت نام در این برنامه ها؛ تشویق شرکت کنندگان در این برنامه ها برای اتمام دوره برنامه؛ و ارائه مراقبت های پیگیری طولانی برای بیمارانی که این برنامه ها را به اتمام رسانده اند.

پزشکان خانواده همچنین در مدیریت هر سه مرحله بازتوانی قلبی نقش کلیدی ایفا می کنند و حضورشان برای تداوم برنامه توسط بیماران جنبه حیاتی دارد. پزشکان خانواده با اطلاع از مراکز بازتوانی قلبی که در محدوده جغرافیای کاری آن ها دایر هستند و نیز ارائه مراقبت مداوم و خدمات مشاوره پیشگیزانه و فراهم ساختن مأمنی برای بیماران بتلا به بیماری های قلبی – عروقی، می توانند به بهبود کیفیت زندگی این بیماران و در عین حال کاستن از موربیدیته و مرگ و میر آن ها کمک نمایند


بازتوانی قلبی تجهیزات بازتوانی قلبی توانبخشی قلبی توانبخشی قلبی چیست مراحل بازتوانی قلبی بازتوانی قلبی عروقی دستگاه بازتوانی قلبی بازتوانی قلبی مشهد بازتوانی قلب در مشهد

همچنین مطالعه کنید : اکوی پیشرفته قلب چیست ؟


مقایسه بازده بازتوانی قلبی در بیماران قلبی پس از آنژیوپلاستی، جراحی بای پس و سکته قلبی

  • .بازتوانی قلبی به عنوان یک مداخله مفید برای بیماران قلبی –  عروقی شناخته شده است. برنامه های بازتوانی قلبی اساساً شامل دو جزء ورزش و آموزش هستند. همچنین در صورت لزوم مداخلات سایکولوژیک و دارو درمانی را نیز شامل می شوند. هدف از انجام برنامه های بازتوانی قلبی بهبود بیمار قلبی و جلوگیری از بروز مجدد حوادث قلبی عروقی است.هر چند به طور کلی فواید بسیاری در زمینه بهبود وضعیت روحی – روانی و قلبی 0 عروقی به اثبات رسیده است، اما در زمینه میزان اثربخشی این مداخله در گروه های مختلف بیماران قلبی اطلاعات کاملی در دست نیست. این در حالی است که با بررسی اثرات بازتوانی قلبی به ویژه در هر گروه خاص از بیماران می توان برنامه های بازتوانی قلبی را در جهتی سوق داد تا بر نقاط قوت تأکید و نقاط ضعف آن ها اصلاح شود و نیز برنامه به صورت اختصاصی تر و مقرون به صرفه تر انجام شود.برخی مطالعات نشان داده اند که ظرفیت ورزشی پایین و دیابت به طور مستقل پیش بینی کننده بستری شدن مجدد بیماران هستند. در مطالعات دیگری که بر روی بیماران مبتلا به سکته قلبی و بیمارانی که جراحی بای پس انجام داده اند، بهبود معنی داری در ظرفیت ورزشی و سلامت کلی این بیماران به دنبال یک دوره برنامه بازتوانی قلبی مشاهده شده است.با توجه به متفاوت بودن روش های درمانی بیماران قلبی که قبل از بازتوانی قلبی انجام می شوند و اهمیت مسأله که همیشه باید مؤثرترین و مقرون به صرفه ترین درمان را مدنظر داشت، در این بخش از مطلب قصد داریم به تأثیر بازتوانی قلبی بر بیمارانی که با روش های آنژیوپلاستی و جراحی بای پس و بیمارانی که تحت درمان های طبی قلبی هستند، بپردازیم تا با در نظر گرفتن نتایج بازتوانی قلبی در گروه های مختلف برنامه ریزی دقیق تر و مؤثرتری در درمان هر گروه از بیماران صورت گیرد.

بازتوانی قلبی تجهیزات بازتوانی قلبی توانبخشی قلبی توانبخشی قلبی چیست مراحل بازتوانی قلبی بازتوانی قلبی عروقی دستگاه بازتوانی قلبی بازتوانی قلبی مشهد بازتوانی قلب در مشهد

همچنین مطالعه کنید : اکوی پیشرفته قلب چیست ؟


بررسی های داخل گروهی در هر سه گروه نشان می دهد که ظرفیت عملی پس از برنامه بازتوانی قلبی بهبود معنی داری می یابد. کلسترول تام به جز در گروه آنژیوپلاستی در سایر گروه ها کاهش معنی داری دارد. لیپوروتئین با دانسیته بالا فقط در گروه طبی افزایش قابل توجهی نشان می دهد. لیپوپروتئین با دانسیته پایین، شاخص توده بدنی و تری گلیسیرید در هر سه گروه پس از بازتوانی قلبی کاهش معنی داری دارد. کسر تخلیه نیز در همه گروه ها افزایش قابل توجهی نشان می دهد.

با وجودی که درصد تغییرات این متغیرها در سه گروه از نظر آماری معنی دار نیستند اما در گروه طبی میزان کاهش لیپوپروتئین با دانسیته پایین و افزایش کسر تخلیه و لیپوپروتئین با دانسیته بالا بیشتر از سایر گروه ها می باشد. اما بیشترین میزان افزایش ظرفیت عملی به ترتیب در گروه جراحی بای پس و آنژیوپلاستی مشاهده می شود.

در گروه بای پس شاخص توده بدنی، کلسترول و لیپوپروتئین با دانسیته پایین کمتر از دو گروه دیگر کاهش می یابد. در گروه آنژیوپلاستی، لیپوپروتئین با دانسیته بالا کاهش می یابد و در گروه بای پس هم میزان افزایش لیپوپروتئین با دانسیته بالا کمتر از گروه طبی است.

بنابراین بازتوانی قلبی موجب بهبود ظرفیت عملی، شاخص توده بدنی، لیپید پروفایل و کسر تخلیه در هر یک از گروه ها می شود. در همه گروه ها بازتوانی قلبی به یک اندازه تأثیرگذار است. لذا می توان بیماران قلبی 0 عروقی را پیش از ارجاه برای عمل جراحی بای پس و یا آنژیوپلاستی در مواردی به واحد بازتوانی قلبی ارجاع نمود تا وضعیت قلبی – عروقی آن ها بهبود یافته و عوامل خطر قلبی آن ها کنترل شود. به نظر می رسد این امر در به تأخیر انداختن عمل جراحی و یا حتی منتفی شدن روش های تهاجمی درمان تأثیر داشته باشد. البته در این زمینه نیاز به بررسی دقیق وضعیت بیمار و پیگیری طولانی مدت وضعیت بیماران می باشد. به ویژه که مطالعات کمی در خصوص مقایسه بازتوانی قلبی در گروه های مختلف از نظر نتایج تشخیص وجود دارد.


همچنین مطالعه کنید : اسکن هسته ای قلب چیست ؟


      • با توجه به آنچه گفته شد می توان به گونه ای برنامه ریزی کرد تا در برنامه بازتوانی قلبی بیماران جراحی بای پس تأکید بیشتری بر کاهش لیپوپروتئین با دانسیته پایین شود و یا در بیماران سکته قلبی بر افزایش کسر تخلیه تأکید گردد. البته در این راستا به تحقیقات بیشتری با در نظر گرفتن گروه های مختلف با برنامه های متفاوت و مقایسه با گروه کنترل و نیز همسان نمودن گروه ها از نظر سایر عوامل مخدوشگر مانند سطح  تحصیلات و درآمد نیز نیاز است.تأثیر برنامه بازتوانی قلبی بر بستری مجدد بیماران تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونربیماری عروق کرونر یک بیماری شایع در کشورهای صنعتی و حتی کشورهای در حال توسعه است. به نحوی که بسیاری از افراد جامعه را در سنین باروری اقتصاید – اجتماعی گرفتار نموده و سبب معلولیت، از کار افتادگی و حتی مرگ آنان می شود. علاوه بر هزینه های گزاف تشخیص و درمان، هزینه مراقبت های بهداشتی غیر مستقیم مانند کاهش درآمد بیمار، کاهش تولید و کارآیی، ناتوانی و معلولیت، هزینه های بیمه و بیمه ایام اشتغال در بیماری عروق کرونری، سه برابر هزینه مراقبت مستقیم آن است.بیماری عروق کرونر یک اختلال پیشرونده است و سیر آن به گونه ای است که به سوی اختلال شدیدتر قلبی، تغییر شکل می دهد. تدابیر درمانی متنوعی برای مقابلع با آن به کار می رود که شامل روش های طبی و جراحی است.روش طبی در درمان بیماری عروق کرونر، مبتنی بر کاربرد داروهای گشادکننده عروق کرونر و همچنین استفاده از داروهای حل کننده لخته است. روش جراحی در درمان این بیماری، شامل عمل جراحی پیوند عروق کرونر، آنژیوپلاستی درون رگی کرونر از راه پوست به وسیله کاربرد کاتتر بالون دار و نیز آترکتومی چرخشی است. در حال حاضر روش های دیگری نیز در مرحله آزمایش و بررسی است که هنوز در کشور ما متداول نشده است.



      • به طور کلی اهداف مراقبت از بیماران پس از عمل جراحی شامل حفظ خون رسانی و بازده قلبی مؤثر، پیشگیری از عوارض و کمک به بیمار و خانواده بیمار جهت شروع فعالیت های بازتوانی است. با تثبیت وضعیت بیمار در دوره پس از عمل، مراقبت ها، بر بازتوانی و ترخیص بیمار متمرکز خواهد بود.بازتوانی  قلبی در بیمارانی که تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونر قرار گرفته اند شامل موارد زیر است:سازگاری و تطابق روانی، آموزش به بیمار و خانواده بیمار، تطبیق و پذیرش شیوه جدید زندگی شامل وضعیت کنونی سلامتی، رهنمودهای تغذیه صحیح، ترک سیگار، کنترل تنش، رهنمودهای رژیم دارویی، آزمایش های تشخیصی لازم در سیر بهبودی، بازگشت به کار یا تغییر شغل و رعایت رژیم ورزشی و فعالیت جسمانی.انجان برنامه بازتوانی قلبی در کلیه بیمارانی که تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونر قرار می گیرند، سهم بسیار مؤثری در کاهش مرگ و میر و عود علائم خواهد داشت. آموزش ها و توصیه های بهداشتی و ورزشی، بینش بیمار را نسبت به ماهیت بیماری خود و ضرورت تغییر شیوه زندگی که سبب بروز بیماری گردیده است، تغییر خواهد داد.بر اساس مطالعاتی که تا کنون انجام شده است، انجام برنامه بازتوانی قلبی بر تظاهرات بالینی بیماران تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونر، مؤثر بوده است. انجام برنامه بازتوانی قلبی، موجب کاهش میزان و دفعات بروز درد سینه، تنگی نفس، خستگی و ورم محیطی در بیماران قلبی – عروقی می شود. همچنین برنامه بازتوانی قلبی موجب کاهش تعداد دفعات بستری مجدد در بیمارستان پس از جراحی پیوند عروق کرونر می شود.بنابراین پیشنهاد می شود تیم توان بخشی در بیمارستان هایی که عمل جراخی قلب در آن ها صورت می گیرد، به شکل فعال تشکیل شده و مراحل مختلف فرایند توان بخشی قلبی را قبل از عمل تا پس از ترخیص و در منزل پیگیری نمایند.



دکتر احسان جمشیدیان پزشک متخصص قلب در مشهد، پزشک متخصص قلب در مشهد، بهترین پزشک متخصص قلب در مشهد، کلینیک تخصصی قلب نگار مشهد

متخصص قلب و عروق

دکتر احسان جمشیدیان


مشاهده رزومه

بهترین دکتر قلب مشهد، دکتر قلب مشهد، دکتر افسانه محمدی دکتر قلب مشهد

متخصص قلب و عروق / فلوشیپ فوق تخصصی اینترونشنال کاردیولوژی

دکتر افسانه محمدی


مشاهده رزومه

دکتر اسماعیل زاده صبور پزشک متخصص قلب در مشهد، پزشک متخصص قلب در مشهد، بهترین پزشک متخصص قلب در مشهد، کلینیک تخصصی قلب نگار مشهد

متخصص قلب و عروق

دکتر اسماعیل زاده صبور


مشاهده رزومه

بازتوانی قلبی چیست؟

بازتوانی قلبی موجب کاهش مرگ و میر و بهبود وضعیت روحی – روانی و قلبی – عروقی در بیماران قلبی می شود. در این مطلب قصد داریم به این پرسش پاسخ دهیم که بازتوانی قلبی چیست و اهمیت و تأثیرات آن را تشریح نمایی. بازتوانی قلبی موجب کاهش مرگ و میر و بهبود وضعیت روحی – روانی و قلبی – عروقی در بیماران قلبی می شود. در این مطلب قصد داریم به این پرسش پاسخ دهیم که بازتوانی قلبی چیست و اهمیت و تأثیرات آن را تشریح نمایی.

نامزدهای برنامه بازتوانی قلبی چه کسانی هستند

از دیرباز، بازتوانی قلبی پس از انفارکتوس حاد میوکارد (MI) مورد استاده قرار می گرفته است. اما بسیاری از بیماران دیگر نیز از فواید برنامه های ساختار یافته بازتوانی قلبی بهره مند می گردند. مراکز خدمات بیمه ای مدیکر (Medicare) و مدیکید (Medicade) مواردی چون جراحی بای پس شریان کرونری (CABG)، آنژین صدری پایدار، مداخله کرونری از طریق پوست (PCI)، ترمیم یا تعویض دریچه قلب و پیوند قلب را به عنوان سایر اندیکاسیون های بازتوانی قلبی برای بیماران دچار نارسایی قلب خبر می دهند.

شواهد اثربخشی چیست ؟

یک برنامه جامع بازتوانی قلبی در صورتی که برای بیماران درست انتخاب شده به کار رود، به نتایج مثبت متعددی منجر می شود. علائمی همچون آنژین، تنگی نفس و خستگی در بیمار کاهش می یابند. عملکرد ورزشی و توانایی انجام فعالیتهای مربوط به زندگی و توانایی فرد بیمار در مراقبت از خود نیز بهتر می شود. میزان بستری شدن در بیمارستان و غیبت از کار کاهش پیدا می کند.


Treatment-of-varicose-veins-1.jpg

بیماری واریس، یکی از متداول­ترین بیماری­های رایج در کشور ما به ویژه در میان زنان است. در این مطلب قصد داریم روش­های درمان بیماری واریس را مورد بررسی کامل قرار دهیم.

وریدهای واریسی عبارت اند از: وریدهای گشادشده و پیچ خورده­ای که بیشتر روی اندام­های تحتانی واقع شده اند. عوامل خطرزای آن عبارت اند از سرفه مزمن، یبوست، سابقه خانوادگی بیماری های وریدی، جنس مؤنث، چاقی، سالمندی، بارداری و ایستادن طولانی مدت.

پاتوفیزیولوژی دقیق این وضعیت نامعلوم است. اما دربرگیرنده استعداد ژنتیک، دریچه های نارسا، ضعف دیواره های عروق و افزایش فشار داخل وریدی است. علائم وریدهای واریسی عبارت اند از: احساس سنگینی و درد، خارش یا سوزش شدید و تشدید به دنبال ایستادن به مدت طولانی.

عوارض بالقوه شامل عفونت، زخم های پا، تغییرات ناشی از اسناز و ترومبوز هستند. برخی از گزینه های درمانی محافظه کارانه عبارتند از خودداری از ایستادن به مدت طولانی و زور زدن، بالا آوردن پای مبتلا، ورزش، اعمال فشار خارجی، اجتناب از لباس های تنگ، درمان طبی، تعدیل عوامل خطرزای قلبی عروقی، کاهش ادم محیطی و کاهش وزن و درمان های تهاجمی تر شامل درمان با لیزر خارجی، اسکلروتراپی تزریقی، مداخلات وریدی و جراحی.

اطلاعات مقایسه کننده نتایج درمانی محدود هستند. شواهی کمی درباره حمایت از هر یک از روش های درمانی وجود دارد. درمان با توجه به علائم، ترجیح بیمار، هزینه، احتمال وجود عوارض، منابع پزشکی در دسترس، بازپرداخت بیمه و تجربه پزشک انتخاب می شود.


واریس

وریدهای واریسی به طور معمول با نمای پیچ خورده و برجستگی سطحی روی اندام های تحتانی شناخته می شوند. این وریدها در ولوو، طناب های اسپرماتیک (واریکوسل)، رکتوم (همورویید) و مری (واریس های مری) نیز یافت می شوند. وریدهای واریسی مشکل شایعی هستند و برآوردهای متغیری از شیوع آن ها وجود دارد. در مجموع این وریدها در 10 تا 20 درصد از مردان و 23 تا 25 درصد از زنان یافت می شوند.


همچنین مطالعه کنید : سکته قلبی چیست ؟


اتیولوژی

علت وریدهای واریسی چند عاملی است و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

افزایش فشار داخل وریدی ناشی از ایستادن طولانی مدت، افزایش فشار داخل شکم ناشی از تومور، بارداری، چاقی یا یبوست مزمن، عوامل خانوادگی و مادرزادی، رگ سازی ثانویه ناشی از ترومبوز وریدهای عمقی و به طور ناشایع تر شنت شریانی – وریدی.

به تازگی نیروهای پاره کننده (shear) و التهاب نیز به عنوان عوامل ایجادگر بیماری های وریدی شناخته شده اند. به نظر می رسد که بیماری های وریدی که سبب وازنش خون از دریچه ها می شوند، پاتوفیزیولوژی اصلی ایجاد وریدهای واریسی باشند. دریچه های نارسا یا از کار افتاده در سیستم وریدی، به جای مسیر طبیعی خون از دیستال به پروگزیمال و سطح به عمق، امکان حرکت در خلاف جهت آن را ایجاد می کنند.

با افزایش فشار روی سیستم وریدی موضعی، ممکن است وریدهای بزرگ تر درگیر، بلندتر و پیچ خورده تر شوند. با وجود این که هیچ علت ویژه ای شناخته نشده است، در بیشتر موارد اختلال کارکرد دریچه ای ناشی از فقدان خاصیت کشانی دیواره ورید تلقی می شود که مانع از روی هم قرارگیری مناسب لت های دریچه می شود.



تشخیص

اولین مرحله برای درمان واریس، تشخیص صحیح آن است. در این بخش قصد داریم به روش تشخیص بیماری واریس، در مراحل درمان واریس بپردازیم.

تظاهر بالینی

تظاهرات بالینی وریدهای واریسی در میان بیماران متفاوت است. برخی بیماران بی علامت هستند. در صورت وجود، علائم معمولاً محدود به نواحی روی وریدهای واریسی هستند. با این همه، ممکن است گستردگی وریدها به اندازه ای باشد که اندامتحتانی را به طور منتشر در بر گیرد.

علائم موضعی عبارت اند از: درد، سوزش یا خارش. علائم عمومی شامل پادرد، ضعف و تورم پا است. علائم اغلب در انتهای روز، به ویژه پس از دوره های طولانی مدت ایستادن شدیدتر هستند. معمولاً به دنبال نشستن بیمار و بالا بردن پاها برطرف می شوند.

زنان به طور چشمگیری بیش از مردان از علائم اندام تحتانی مانند احساس سنگینی یا کشش، تورم، درد، بی قراری پاها، گرفتگی عضلانی یا خارش شاکی هستند.

هیچ همبستی بین شدت وریدهای واریسی و شدت علائم مشاهده نشده است. عوامل خطرزای قطعی برای وریدهای واریسی عبارت اند از: سرفه مزمن، یبوست، سابقه خانوادگی بیماری های وریدی، جنس مؤنث، چاقی، مشاغل همراه با ایستادن طولانی، سالمندی، بارداری و ایستادن به مدت طولانی.

با وجود این که وریدهای واریسی ممکن است سبب درجات گوناگونی از احساس ناراحتی یا نگرانی از نظر زیبایی شوند، به ندرت با عوارض پزشکی جدی همراه هستند.

عوارض احتمالی به صورت تغییر رنگدانه ای پوست، اگزما، عفونت، ترومبوفلبیت سطحی، زخم وریدی، از بین رفتن بافت زیرپوستی و کاهش قطر اندام تحتانی (لیپودرماتواسکلروز) است.

خونریزی خارجی ناشی از پارگی وریدهای واریسی گزارش شده است. هرچند که این عارضه بسیار نادر است.

ارزیابی عوامل خطرزا در بیمار، علائم و یافته های شاخص در معاینه بالینی دقیق برای تشخیص دادن وریدهای واریسی اولیه کافی است، اطلاعاتی درباره وجود بی کفایتی وریدهای عمقی فراهم نمی سازد.

آزمون های بالینی مورد استفاده برای تعیین محل وازنش عروقی از ارزش کمی برخوردار هستند. مفیدترین آزمون ها آزمون ضربه (tap) مثبت و آزمون پرتس (perthes) منفی هستند.


همچینین مطالعه کنید : تست ورزش چیست ؟


مطالعات تصویربرداری

مطالعات تصویربرداری معمولاً برای تشخیص ضروری نیستند. اما ممکن است در بیمارانی که علائم شدید دارند یا چاق هستند، مفید باشند.

همچنین ممکن است برای برنامه ریزی روش های درمانی، ثبت وسعت پاتولوژی عروقی یا شناسایی منشأ وازنش وریدی کمک کننده باشند.

سونوگرافی داپلر داپلکس یک روش آسان، غیرتهاجمی، بدون درد و در دسترس است که می تواند آناتومی و فیزیولوژی سیستم وریدی اندام تحتانی را ارزیابی کند.

همچنین می تواند برای ارزیابی ترومبوز حاد و مخفی وریدهای عمقی، ترومبوفلیت های سطحی و وازنش در محل پیوستگاه صافنوفمورال و صافنوپوپلیتال به کار رود.

به علاوه این روش می تواند کفایت و قطر وریدهای صافن بزرگ و کوچک و ساختمان عروق وریدی فرعی و پرفوران های عمقی را ارزیابی نماید.

دیگر مطالعات کمتر رایجی که ممکن است در برخی بیماران کمک کننده باشند، عبارت اند از: ونوگرافی، رئوگرافی با بازتاب نور، سنجش سرپایی فشار وریدی، فوتوپلتیسموگرافی، پلتیسموگرافی با هوا و اندازه گیری حجم پا.


واریس چیست درمان قطعی واریس پا درمان سریع واریس درمان واریس با لیزر درمان واریس با لیزر در مشهد کلینیک واریس درد واریس پا چگونه است


درمان

گزینه های درمان واریس برای درمان وریدهای واریسی عبارت اند از: درمان حمایتی، درمان با لیزر خارجی، اسکلروتراپی تزریقی، مداخلات داخل وریدی و جراحی. موارد کاربرد روش های درمان واریس بستگی شدیدی به ترجیح بیمار دارد. همچنین گزینه درمکانی تحت تأثیر علائم، هزینه، احتمال بروز عوارض جانبی پزشک زاد (یا تروژنیک)، منابع پزشکی در دسترس، پرداخت هزینه از سوی بیمه و تجربه پزششک و همچنین وجود یا عدم وجود نارسایی وریدهای عمقی و ویژگی های وریدهای درگیر قرار دارد.

مداخلات جراحی عروق برای نارسایی وریدی ممکن است در بیماران دچار درد پیوسته و ضعف پا، ادم قوزک پا، نارسایی مزمن وردی، مشکلات زیبایی، هیپرپیگمانتاسیون زودرس، خونریزی خارجی، زخم پیش رونده یا دردناک یا ترومبوفلیت سطحی کاربرد داشته باشد.

  • درمان واریس به روش درمان حمایتی

گزینه های درمان واریس به روش درمان حمایتی شامل خودداری از ایستادن به مدت طولانی و زور زدن، بالا بردن پای مبتلا، ورزش، فشار خارجی، اجتناب از پوشیدن لباس های تنگ، درمان طبی، تعدیل عوامل خطرزای قلبی – عروقی، کاهش ادم محیطی و کاهش وزن است.

ابزارهای فشار خارجی (مانند بانداژ، جوراب های واریس، وسایل مولد فشار پنوماتیک متناوب) به عنوان درمان اولیه برای وریدهای واریسی توصیه می شوند. با این همه، شواهد حمایت کننده ای از این درمان ها وجود ندارد. توصیه های معمول عبارت اند از: پوشیدن جوراب های فشارنده با فشار کشسانی به طوری که شیب فشار از دیستال اندام روبه انتها کاهش یابد.

داروهای گوناگونی برای درمان واریس و وریدهای واریسی پیشنهاد شده اند. استفاده از دیورتیک ها در منابع پزشکی مورد حمایت واقه نشده است.

عصاره دانه شاه بلوط در اروپا مورد استفاده واقع شد و در کارآزمایی های تصادفی شده دوسکور با شاهد دارونما معلوم شده که موجب کاهش ادم می شود.

از گیاه کوله خاس نیز در درمان واریس استفاده شده است. با این همه داده های بالینی برای اثبات بی خطری و کارایی آن وجود ندارد.


همچنین مطالعه کنید : نارسایی قلبی چیست ؟


2- درمان واریس با لیزر خارجی

در وریدهای طبیعی ما دریچه های یک طرفه ای وجود دارد که باعث جلو راندن خون به سمت قلب می شوند. این دریچه ها خون را ابتدا به سمت وریدهای عمقی و سپس قلب هدایت می کنند. در اطراف این عروق عضلات وجود دارند که به این عروق فشار می آورند و باعث می شوند خون در رگ حرکت کند.

اما دریچه های یک طرفه نمی گذارد خون به سمت پایین حرکت کند و فقط خون ناچار است به سمت قلب حرکت کند (در حالت طبیعی).

اما گاهی اوقات این دریچه ها دچار عیب و نقص می شوند و دیگر یک طرفه نیستند. به همین دلیل خون به سمت پایین جریان می یابد و در سیاهرگ های پا جمع می شود. در این حالت سیاهرگ ها گشاد شده و متورم به نظر می رسند.


درمان واریس پا - واریس چیست درمان قطعی واریس پا درمان سریع واریس درمان واریس با لیزر درمان واریس با لیزر در مشهد کلینیک واریس درد واریس پا چگونه است


مکانیزم درمان واریس با لیزر خارجی

روش لیزردرمانی برای عروق بسته شده با کمک حرارت القا شده موجب انقباض کلاژن شده و به دنبال این اقدام می تواند رگ های بسته شده و یا متورم را درمان کند. به منظور از بین رفتن یک رگ، رگ باید مقدار انرژی ای کافی با کمک حرارت ایجاد شده دریافت نماید تا بتواند همه لایه های وریدی را از بین ببرد.

در مورد عدم جذب انرژی به میزان کافی، رگ مجدد باید مورد عمل واقع شود. در مقابل اگر انرژی جذب شده بیش از مقدار مورد نیاز باشد، همه حرارت تولید شده به بافت های مجاور منتقل می شود. این مسأله نیز از آن جهت که ممکن است موجب اسیب بافت های همجوار به شکل نامطلوب شود، خوشایند نیست.

هر چه طول موج بیشتر باشد، جذب هموگلوبین نیز به مراتب کمتر خواهد بود. در طول موج 810 نانومتری که نخستین طول موج استفاده شده برای باز کردن رگ هاست، میزان جذب توسط هموگلوبین به مراتب بیشتر از جذب توسط آب است. در طول موج 1470 نانومتری نیز جذب آب حدود 40 برابر بیشتر از هموگلوبین است.

بنابراین با افزایش طول موج، هدف لیزر بیشتر به سمت جداره های رگ هاست و نه به سمت خون. با این هدف مشخص می شود که در این پدیده اگر هدف انرژی ساطع شده همان خون موجود در رگ ها باشد، این مسأله می­تواند احتمال ترومبوز وریدی را شدت بخشیده احتمال وقوع آن را بیشتر کند.


درمان واریس پا - واریس چیست درمان قطعی واریس پا درمان سریع واریس درمان واریس با لیزر درمان واریس با لیزر در مشهد کلینیک واریس درد واریس پا چگونه است


پارامترهای لیزر

لیزر ناشی از واکنش های حرارتی منجر به تنظیم پارامترهای لیزر از جمله طول موج، نوع انرژی لیزر و مقدار انرژی در هر سطح (شار یا سانتیمتر) می­شود که به وات، مدت زمان پالس و سطح رگ بستگی دارد.

موج متناوب و پیوسته در درمان واریس با لیزر

با استفاده از حالت متناوب، رگ های خونی در معرض یک مقدار ثابت انرژی در فواصل مساوی است. مقدار کل انرژی به فاصله بین پالس ها، مدت زمان پالس و انرژی بستگی دارد. در حالت متناوب، لیزر دائماً کشیده می شود و کل انرژی به سرعت و ولتاژ بستگی دارد. در بسیاری از اولین مطالعات EVLA حالت متناوب مورد استفاده قرار گرفته است اما اکثریت مطالعات اخیر از حالت پیوسته استفاده کرده اند. ارائه کل انرژی در واحد طول با حالت متناوب دشوار است و حالت متناوب با عوارض جانبی زیادی مانند پارگی ورید همراه است.

مطالعات مقایسه ای نشان می دهد که بیماران تحت درمان با طول موج بالاتر درد کمتر بعد از عمل، استفاده مسکن کمتر و احتمال ابتلا به اکیموز کمتر را گزارش داده اند.

شار یا ژول/ سانتیمتر

در درمان واریس به روش لیزر درمانی، شار مهم ترین پارامتر تعیین مقدار انرژی است. مقدار ژول بستگی به ولتاژ و مدت زمان درمان (سرعت و یا مدت زمان پالس در موج پیوسته و متناب) دارد. از آنجا که مساحت سطح دیوار وریدی برای تخمین دشوار است، اغلب مطالعات را به عنوان یک نشانه از شار معرفی می کنند.


درمان واریس پا - واریس چیست درمان قطعی واریس پا درمان سریع واریس درمان واریس با لیزر درمان واریس با لیزر در مشهد کلینیک واریس درد واریس پا چگونه است

ولتاژ بالا برای یک زمان کوتاه اثر تبخیری و ولتاژ پایین برای زمان طولانی دارای اثر انعقاد است. میزان انرژی علاوه بر ولتاژ به سرعت و مدت مان پالس لیزر بستگی دارد.

سرعت

سرعت یک پارامتر در حالت پیوسته مهم است. اگر EVLA با ولتاژ ثابت باشد و انرژی در هر 2 سانتیمتر داده شود، EVLA تنها به سرعت وابسته می شود.

روش درمان واریس با استفاده از لیزر خارجی

اول از همه، سونوگرافی حین عمل در طول فرایند بسیار مهم است. عکس برداری از عروق به عنوان شناسایی محل سوراخ کردن رگ در همان ابتدای رگ نیز بسیار حائز اهمیت است.

  • موقعیت یابی درست با لیزر داخل رگ صورت می گیرد تا بتوان از ابتدا تا انتهای رگ با موفقیت این فرایند را انجام داد.بیماران به اتاق مداخله آورده شده و بر روی میز فلورسکوپ به صورت طاق باز قرار می گیرند. بیمار به روش استریل پرپ می شود و بدن به جز قسمت میانی پشت ران تا مچ پا پوشیده می شود.
  • دسترسی به سیاهرگ ssv با سوراخ کردن رگ با یک سوزن انجام می پذیرد که درست در نقطه تشخیص داده شده و مناسب به وسیله سرنگ تحت هدایت سونوگرافی از زیر زانو وارد شده چرا که در این قسمت رگ دارای بیشترین قطر است.
  • لذا احتمال ریسک ناشی از این فرایند با آسیب رسانیدن به بافت های همجوار بسیار حداقل است. (گاهی اوقات رگ دچار اسپاسم شده و سوراخ کردن آن بسیار دشوار است.
  • به جهت جلوگیری از این مسأله، بسیاری از محققان توصیه کرده اند که سوراخ شدن رگ باید بدون بی حسی موضعی صورت گیرد تا از بروز اسپاسم جلوگیری شود.
  • در غیر این صورت بیهوشی تامسنت به perivenous تجویز می شود که با استفاده از یک سرنگ و یا پمپ هدایت می شود که مقدار این مواد بسته به روش درمان واریس متفاوت است.

درمان واریس پا - واریس چیست درمان قطعی واریس پا درمان سریع واریس درمان واریس با لیزر درمان واریس با لیزر در مشهد کلینیک واریس درد واریس پا چگونه است

این محلول با سرنگ به فضای اطراف وریدی وارد می شود. محلول تامسنت اطراف ورید صافن را احاطه کرده تا مطئن شویم که بی حسی کامل صورت گرفته است.

در نتیجه این بی هوشی ورید فشرده می شود، قطرش کم می شود، برخورد دیواره ورید با نوک فیبرها فراهم می شود و امکان آسیب دمایی به بافت مجاور به حداقل می رسد.

حائز اهمیت است که بیمار در وضعیت ترندلنبرگ معکوس قرار می گیرد تا در این وضعیت رگ ها پر از خون شود. این حالت امکان سوراخ نمودن رگ را ساده تر و آسان تر می کند.

با دسترسی به رگ، یک سیم هدایتی رو به جلو در پشت spj به درون ورید پوپلیته آل تحت هدایت سونورافی پیشروی می کند. در صورتی که بیمار چاق باشد و یا عمل به سختی انجام شود، سیم هدایتی تحت سونوگرافی دنبال می شود.

پس از این اقدام، سوزن ابتدا یک برش کوچک ایجاد کرده و در همان نقطه گایدوایر و بازکنندهرگ می تواند از محل رگ برداشته شده و سر سوزن در جای خود باقی می ماند.

پس از این اقدام، فیبر لیزر که معمولاً دارای قطری برابر با 600 میکرومتر است، از طریق سر سوزن، فیبر لیزر وارد رگ شده و می تواند با انتخاب یک موقعیتصحیح، در فاصله دو سانتیمتر تا نقطه زیر رگ قرار گیرد و ایننقطه از لحاظ موقعیت یابی برای قرار گرفتن سر فیبر در یک فاصله ایمن از موقعیت قرار گرفتن شخص و جلوگیری از مشکلاتی مانند ترومبوز وریدی بسیار حائز اهمیت است.

علاوه بر این جریان خون به سمت ناحیه شکم، با قرار گرفتن وضعیت بیمار به همان سمت می تواند کمکی باشد تا رگ های مورد نظر به شکل راحتی بتوانند باز شوند.

این فرایند می تواند با بیهوشی همراه باشد که تحت نظارت و راهنمایی US بوده و شامل شیوه های تزریق دستی یا استفاده از سیستم پمپ پا است.


درمان واریس پا - واریس چیست درمان قطعی واریس پا درمان سریع واریس درمان واریس با لیزر درمان واریس با لیزر در مشهد کلینیک واریس درد واریس پا چگونه است

همچنین مطالعه کنید : اکوی پیشرفته قلب چیست ؟


بیهوشی موضعی دارای عملکرد است:

  • درد را کاهش می دهد.
  • محافظت بافت
  • افزایش سطح منطقه تماس بین نوک لیزر و دیوار رگ

قبل از فعال سازی لیزر، افراد در اتاق درمان باید عینک ایمنی محافظ را بپوشند. نشانه کذاری رگ با نشانگر پوستی یک راهکار مناسب جهت نظارت بر شیوه کار است. نظارت بر اجرای این راهکار با توجه به بیهوشی باید بسیار مورد توجه واقع شود و بیشتر نور لیزر را به سمت جداره رگ ها منحرف سازد. در نهایت آن که این روش بدون درد با این نوع بیهوشی به جهت فعالیت های موضعی انجام شده، می تواند موجب تخلیه خون از رگ فشرده شده شود و می تواند به بیمار کمک کند تا در طول این روش به شکل بهتری به کاهش التهاب رگ های درونی خود بپردازد.

پارامترهای مورد توجه در درمان واریس به روش لیزر درمانی باید مطابق با نوع طول موج استفده شده و نوع فیبر باشد تا با شیوه بیهوشی موضعی بتوان با استفاده از لیزر اقدامبه بهبود وضعیت رگ ها نمود.

پس از تنظیم پارامترهای مورد نظر با توجه به موقعیت بیمار که به صورت وضعیت ترندلنبرگ است، می توان به راحتی به بهترین حالت برای یافتن رگ هایی که خون در آن ها شدت یافته است، دست یافت. این مانور بستهبه شرایط بیمار و بیهوشی موضعی می تواند کمکی به ارتقای سطح تماس بین لیزر و جداره دیواره رگ باشد تا انرژی به خوبی ناحیه مورد نظر را پوشش دهد.

پس از آن لیزر به شکل ثابت و مستمر انرژی خود را به تمامی قسمت های رگ ساطع می کند. پس از این امر، تست US باید برای بررسی عدم وجود هر گونه فشار بر روی رگ تحت درمان واقع شده انجام گیرد. بیمار باید به مدت حداقل دو هفته از جوراب ساق بلند با فشار 30 تا 40 میلیمتر جیوه که تمام آن را بگیرد، استفاده کند.

بیماران به فوریت پس از عمل، باید ظرف چند ساعت در بیمارستان تحت نظر باشند تا این عمل موجب ایجاد آمبولی و انسداد رگ ها نشود. در خصوص درد پس از عمل نیز معمولاً برای بیماران از داروهای غیراستروئیدی و ضد التهابی برای همه بیماران ظرف یک هفته استفاده می شود. روش دستیابی به GSV همانند SSV است. با این تفاوت که سایز سرنگ و انرژی لیزر کمتر است.

جراحی کم تهاجمی تر اینک در چندین رشته از جمله جراحی رگ های وریدی بسیار پیشرفت کرده است.

روش EVLA (درمان واریس از طریق لیزر درمانی) یک راهکار ایمن و یک تکنیک بسیار مؤثر در درمان سیاهرگ های واریسی است. این روش درمان واریس می تواند موجب کاهش درد پس از عمل شود و همچنین در این حالت بیمار می تواند به شکل سریع تری به فعالیت نرمال خود بازگردد.

از آنجا که این روش نسبتاً ساده است و عوارض زیادی برای رگ ها ندارد، درمان واریس از طریق لیزر می تواند به درمان جراحی معمولی ترجیح داده شود. در کنار همه این موارد، امروزه استفاده از درمان های مقرون به صرفه یک راهکار بسیار مطلوب در تمامی شاخه های مراقبت از سلامت است.

درمان واریس از طریق لیزر درمانی یک روش مناسب جهت این هدف است که بی شک از لحاظ مقرون به صرفه بودن نیز می تواند بسیار مورد توجه واقع شود.


درمان واریس پا - واریس چیست درمان قطعی واریس پا درمان سریع واریس درمان واریس با لیزر درمان واریس با لیزر در مشهد کلینیک واریس درد واریس پا چگونه است

همچنین مطالعه کنید : اکوی پیشرفته قلب چیست ؟


3-درمان واریس از طریق اسکلروتراپی

1 درمان واریس از طریق انسداد داخل وریدی ورید صافن

یک روش درمانی جدید برای درمان واریس و وریدهای واریسی، ارد کردن یک کاتتر نازک و بلند است که از خود انرژی آزاد می کند (که بیشتر به صورت گرما، امواجرادیویی یا انرژی لیزر است). انرژی آزاد شده سبب کلاپس و اسکلروز ورید می شود. مجموعه ای از روش ها و راهکارها مورد استفاده قرار می گیرند.

از آنجا که وارد کردن کاتتر هم جهت با باز شدن دریچه آسان تر است، کاتتر اغلب از بخش انتهایی تر ورید وارد شده و به سمت پروگزیمال رانده می شود. انرژی از نوک کاتتر آزاد می شود. با بیرون کشیدن کاتتر، مجرای ورید کلاپس می کند. کبودی، احساس سفتی در طول ورید درمان شده، باز شدن دوباره ورید و بی حسی از جمله عوارض احتمالی هستند.


درمان واریس پا - واریس چیست درمان قطعی واریس پا درمان سریع واریس درمان واریس با لیزر درمان واریس با لیزر در مشهد کلینیک واریس درد واریس پا چگونه است

همچنین مطالعه کنید : اسکن هسته ای قلب چیست ؟


      • 2 درمان واریس از طریق جراحی

      از دیرباز جراحی بهترین درمان شناخته شده برای وریدهای واریس به ویژه در موارددرگیری ورید صافن بزرگ بوده است. با این همه، منابع پزشکی به طور کامل از جراحی به عنوان یک گزینه درمانی قطعی حمایت نمی کنند. بیشتر روش های جراحی شامل استفاده از برش های کوچک متعدد برای کاهش بافت اسکار، خونریزی و عوارض جانبی است.

      درمان واریس از طریق جراحی ممکن است از احتمال عوارض وریدهای واریسی بکاهد. اصلاح وازنش وریدهای سطحی با جراحی، عود دوازده ماهه زخم ها را کاهش می دهد. به علاوه، با درمان واریس به روش جراحی احتمال بهبود زخم های وریدی 88 درصد است. درحالی که فقط 13 درصد احتمال عود زخم در طی ده ماه وجود دارد.

      آسان ترین روش جراحی لیگاتور است که شامل بسیتن ورید بزرگ شده در بخش هایی از ساق پا، ران و کشاله ران است. عوارض جانبی بالقوه شامل عود و تشدید فشار داخل وریدی در وریدهای فرعی است.

      فلبکتومی و خارج سازی ورید احتمالاً بهترین روش های شناخته شده هستند. هرچند که این روش ها مجموعه ای از فنون هستند تا یک روش منفرد. در فلبکتومی، ورید واریسی روی پوست ترسیم و علامت گذاری می شود که معمولاً این کار با مشاهده تغییرات پوست یا انجام سونوگرافی داپلر داپلکس در هنگامی که بیمار ایستاده است، انجام می گیرد.

      سپس بیمار در وصعیت خوابیده به پشت قرار می گیرد و مجموعه ای از برش های عمودی یک تا دو میلیمتری با فاصله چند سانتیمتر روی ورید ایجاد می شود. ورید صافن در کشاله ران شناسایی شده و با یک برش کوچک به سطح آورده شده، مسدود می گردد.

      در نقطه برش بعدی ورید گرفته شده و به سطح آورده می شود. سپس ورید کشیده شده و از ابتدا و انتها کشیده می شود تا از بافت های اطراف آزاد شود و هر گونه ارتباط آن با وریدهای فرعی یا پرفوران عمقی قطع شود. این روند در بخش دیستال تکرار می شود. ورید را می توان به صورت یک رشته نواری یک تکه یا به صورت قطعات کوچک بر اساس اندازه و شکل عروق و پاتولوژی وریدها خارج کرد.

      از سوی دیگر می توان ورید صافن بزرگ را در کشاله ران مسدود کرده و برش داد. یک سیم در نزدیکی زانو وارد ورید شده و به سمت پروگزیمال ورید متصل شده و از بخش دیستال کشیده می شود تا رگ به طور کامل خارج شود.

      اعمال جراحی معمولاً در اتاق عمل بیمارستان یا مرکز جراحی سرپایی انجام می شوند. این اعمال با هزینه زیاد و خطر بروز عوارض ناشی از بیهوشی همراه هستند. عوارض جانبی بالقوه پس از عمل عبارت اند از: خونریزی، کبودی و عفونت. به علاوه، یک رگ خونی جدید ممکن است پس از جراحی تشکیل شود و احتمال رگزایی جدید در حد 15 تا 30 درصد برآورده می شود

        • 3 درمان واریس به روش ترکیبی

        بسته به علائم بیمار، وسعت پاتولوژی عروق و منابع موجود، استفاده از ترکیب اقدامات حمایتی و روش های تهاجمی مناسب است. برای مثال میزان عود دوازده ماهه زخم به طور معنی داری در بیماران درمان شده با جرای و درمان فشاری در مقایسه با درمان فشاری به تنهایی کاهش می یابد. در حال حاضر هیچ ترکیب ویژه با راهکار استانداردی قابل توصیه نیست.

        بررسی پیامدها

        سه مرور نظام مند کاکرین درباره درمان واریس و وریدهای واریسی موجود است.. نخستین مورد جراحی و اسکلروتراپی را مقایسه می کند. با وجود این که 9 کارآزمایی بالینی تصادفی شده شاهددار دارای معیارهای ورود به بررسی بوده اند، شواهد کمی برای توصیه درباره یک درمان منفرد وجود دارد. گرایش به پیامد بهتر به دنبال اسکلروتراپی پس از یک سال مشاهده شده است.

        پس از سال اول و به ویژه پس از 3 تا 5 سال پیامد بهتری با جراحی مشاهده می شود. دومین مرور نظام مند کاکرین استفاده از تورنیکه در هنگام جراحی را به منظور کاهش خونریزی مورد ارزیابی قرار می دهد. این ارزیابی شامل سه کارآزمایی تصادفی شده شاهددار است.

        تفاوتهای موجود بین مطالعات از نظر طراحی، سنجه های پیامد و تحلیل، مانع از جمع آوری داده ها برای انجام یک فرابررسی است. چنین به نظر می رسد که تورنیکه موجب کاهش خونریزی در طول جراحی می شود.

        سومین مرور نظام مند کاکرین اسکلروتراپی و جوراب های فشاری تدریجی و پیگیری را مورد مقایسه قرار می دهد. میزان عوارض و عود و بهبود علائم و زیبایی ظاهری مورد بررسی قرار گرفته اند. اسکلروتراپی در کاهش علائم و بهبود ظاهر وریدهای واریسی مفید بوده است. با این همه، کارآزمایی های مورد استفاده نشان می دهند که نوع ماده اسکلروزان، پانسمان فشاری موضعی یا شدت و طول فشار هیچ تأثیر معنی داری بر کارآیی اسکلروتراپی نداشته اند.


درمان واریس پا - واریس چیست درمان قطعی واریس پا درمان سریع واریس درمان واریس با لیزر درمان واریس با لیزر در مشهد کلینیک واریس درد واریس پا چگونه است



دکتر احسان جمشیدیان پزشک متخصص قلب در مشهد، پزشک متخصص قلب در مشهد، بهترین پزشک متخصص قلب در مشهد، کلینیک تخصصی قلب نگار مشهد

متخصص قلب و عروق

دکتر احسان جمشیدیان


مشاهده رزومه

بهترین دکتر قلب مشهد، دکتر قلب مشهد، دکتر افسانه محمدی دکتر قلب مشهد

متخصص قلب و عروق / فلوشیپ فوق تخصصی اینترونشنال کاردیولوژی

دکتر افسانه محمدی


مشاهده رزومه

دکتر اسماعیل زاده صبور پزشک متخصص قلب در مشهد، پزشک متخصص قلب در مشهد، بهترین پزشک متخصص قلب در مشهد، کلینیک تخصصی قلب نگار مشهد

متخصص قلب و عروق

دکتر اسماعیل زاده صبور


مشاهده رزومه

برای درمان واریس پا چه باید کرد؟ 💓

بیماری واریس، یکی از متداول­ترین بیماری­های رایج در کشور ما به ویژه در میان زنان است. در این مطلب قصد داریم روش­های درمان بیماری واریس را مورد بررسی کامل قرار دهیم. وریدهای واریسی عبارت اند از: وریدهای گشادشده و پیچ خورده­ای که بیشتر روی اندام­های تحتانی واقع شده اند. عوامل خطرزای آن عبارت اند از سرفه مزمن، یبوست، سابقه خانوادگی بیماری های وریدی، جنس مؤنث، چاقی، سالمندی، بارداری و ایستادن طولانی مدت.

روش تشخیص؟

اولین مرحله برای درمان واریس، تشخیص صحیح آن است. در این بخش قصد داریم به روش تشخیص بیماری واریس، در مراحل درمان واریس بپردازیم. تظاهرات بالینی وریدهای واریسی در میان بیماران متفاوت است. برخی بیماران بی علامت هستند. در صورت وجود، علائم معمولاً محدود به نواحی روی وریدهای واریسی هستند. با این همه، ممکن است گستردگی وریدها به اندازه ای باشد که اندامتحتانی را به طور منتشر در بر گیرد.

مکانیزم درمان واریس با لیزر خارجی چگونه است؟

روش لیزردرمانی برای عروق بسته شده با کمک حرارت القا شده موجب انقباض کلاژن شده و به دنبال این اقدام می تواند رگ های بسته شده و یا متورم را درمان کند. به منظور از بین رفتن یک رگ، رگ باید مقدار انرژی ای کافی با کمک حرارت ایجاد شده دریافت نماید تا بتواند همه لایه های وریدی را از بین ببرد.


Cardiac-eLxercise-test-ghalb-negar-4.jpg

تست ورزش یکی از روش های غربال گری است که برای تشخیص اثر فعالیت و ورزش بر بیماری های قلبی بکار می رود. به کمک تست ورزش می توان وضعیت سلامت قلب را بطور کلی بررسی نمود. در این مطلب قصد داریم به این پرسش پاسخ دهیم که تست ورزش چیست؟ و به چه طریق انجام می شود. همچنین اهداف و روش انجام تست ورزش و موارد جایگزین آن را تشریح خواهیم کرد.

تست ورزش تست ورزش قلب تست ورزش چگونه انجام میشود تست ورزش چند دقیقه است تست ورزش و اکو قلب تست ورزش چیست تست ورزش و اکو قلب

چرا تست ورزش انجام می شود؟

در بسیاری از موارد، بیمارانی که دچار تنگی رگ های قلب هستند، متوجه نیستند که چه خطری آن ها را تهدید می کند. زیرا بیمار در حالت استراحت کاملاً بدون علامت است. علائم کم خونی قلبی فقط زمانی که بیمار در حالت فعالیت شدید قرار بگیرد، آشکار می شود. بدین منظور غالباً به وسیله یک دوچرخه ثابت یا دستگاه تست ورزش (تردمیل) می توان فرد را در حالت فعالیت شدید قرار داد.

ورزش سبب بالا رفتن ضربان قلب شده و در نتیجه احتیاج میوکارد به مصرف اکسیژن بیشتر می شود. پس لازم است که مقدار بیشتری خون از راه شریان های کورونر به قلب برسد. بدین منظور رگ های کورونر گشاد شده و جریان خون و اکسیژن بیشتری را به قلب می رسانند. اما در نواحی از قلب که دچار تنگی باشد، این رگ ها دیگر قادر به گشاد شدن مطابق سایر نواحی نخواهند بود. این کمبود جریان خون، سبب ایجاد درد قفسه سینه (آنژین صدری)، درد ناحیه گردن یا فک، بازوها یا تنفس های کوتاه کوتاه خواهد شد.


تست ورزش تست ورزش قلب تست ورزش چگونه انجام میشود تست ورزش چند دقیقه است تست ورزش و اکو قلب تست ورزش چیست تست ورزش و اکو قلب

هدف از انجام تست ورزش، تجسس بیماران مشکوک به CAD تحت شرایط کنترل شده و بررسی علائم و نوار قلب آن ها است. به کمک یک دستگاه ECG دوازده کاناله، این علائم کم خونی قلب ثبت می شود. بطور همزمان اسکن قلب بیمار نیز انجام می شود. بدین ترتیب که یکی از پرتوداروهای قلبی در زمان حداکثر فعالیت تزریق شده و نواحی ایسکمی قلبی را که در اثر افزایش فعالیت ایجاد شده اند، به تصویر در می آورد.

بیمار باید تست ورزش را حداقل یک تا دو دقیقه بعد از تزریق رادیو دارو نیز ادامه دهد. این کار باعث می شود حداکثر نیاز قلب به اکسیژن در زمان برداشت رادیو دارو توسط میوکارد، همچنان بالا باقی بماند.

برخی از دلایل انجام تست ورزش به شرح زیر هستند:

  • تعیین علت درد قفسه سینه
  • تعیین ظرفیت و توانمندی قلب هنگام انجام تست ورزش
  • میزان مناسب تست ورزش قلب برای افرادی که برنامه ورزشی خود را به تازگی آغاز کرده اند.
  • تشخیص وجود یا عدم وجود بیماری تنگی شریان های کرونری قلب
  • سنجش میزان تحمل و توانایی قلب برای انجام فعالیت در بیماران سکته قلبی و بیماران دچار تنگی شریان های کرونری قلب

تست ورزش تست ورزش قلب تست ورزش چگونه انجام میشود تست ورزش چند دقیقه است تست ورزش و اکو قلب تست ورزش چیست تست ورزش و اکو قلب


تست ورزش

تست ورزش (Exercise Testing) معمولاً هنگامی که به وجود بیماری شریان کرونری مشکوک می شویم، انجام می شود. از این روش برای ارزیابی عملکرد قلب در هنگامی که تحت استرس و فشار قرار دارد، استفاده می شود. در این آزمایش تعداد ضربان قلب بیمار با استفاده از پا زدن بر روی یک دوچرخه ثابت و یا راه رفتن بر روی نوار متحرک یا همان تردمیل (Treadmill) بالا می رود.

با استفاده از تست ورزش مشخص می شود که وضعیت عملکرد قلب بیمار در هنگام فعالیت چگونه است. زیرا الکترودهایی که به بیمار وصل می شوند، به یک دستگاه نوار قلبی نیز متصل هستند. تست ورزش یکی از مهم ترین روش ها برای بررسی وجود یا عدم وجود بیماری رگ های کرونری قلب در یک فرد به شمار می رود.

انجام تست ورزش موجب می شود که عضلات قلب بیمار به خون رسانی بیشتری نیاز پیدا کنند. لذا قلب بیمار ناگزیر است با ضربان سریع تر و محکم تری کار کند. بنابراین روشن است که در هنگام انجام تست ورزش، قلب بیمار از تمامی سایر اعضای بدن وی فعالیت بیشتری خواهد داشت.

اگر قلب سالم باشد، رگ های کرونری قلب به راحتی خواهند توانست به نیاز قلب برای افزایش خون رسانی پاسخ دهند. بنابراین در چنین شرایطی فرد هنگام انجام تست ورزش با هیچ گونه مشکل و نارسایی در قلب خود مواجه نخواهد بود. اگا اگر رگ های کرونری قلب دچار تنگی باشند، در خون رسانی بیشتر به قلب در هنگام انجام تست ورزش دچار مشکل خواهند شد.در نتیجه قلب بیمار با کمبود در خون رسانی و نیز کمیود اکسیژن مواجه می شود. در نتیجه بیمار در ناحیه قلب و قفسه سینه خود دچار احساس درد خواهد شد.


تست ورزش تست ورزش قلب تست ورزش چگونه انجام میشود تست ورزش چند دقیقه است تست ورزش و اکو قلب تست ورزش چیست تست ورزش و اکو قلب

تست ورزش موجب ایجاد برخی تغییرات در نوار قلب بیمار و همچنین برخی تغییرات در ضربان قلب و فشار خون وی می شود. این تغییرات می توانند وجود یا عدم وجود بیماری قلبی را آشکار سازند. پایه و اساس انجام تست ورزش قلب همین مسأله است.

همانطور که گفته شد از تست ورزش برای تشخیص وجود یا عدم وجود بیماری تنگی کرونر قلب استفاده می شود. اما علاوه بر مورد مذکور، از تست ورزش گاهی برای بیمارانی که بیماری قلبی آن ها از قبل تشخیص داده و محرز شده است، نیز استفاده می شود. در بیماران قلبی از تست ورزش به منظور مشخص نمودن سطحی از فعالیت که قلب بیمار توانایی تحمل آن را دارد، استفاده می شود. گاهی پس از آنفارکتوس قلبی نیز برای تشخیص میزان تحمل و توان قلب بیمار، تست ورزش بکار می رود.

روش انجام تست ورزش قلب

برای انجام تست ورزش از یک دوچرخه ثابت یا یک دستگاه تردمیل استفاده می شود. فرد بر روی دوچه ثابت شروع به رکاب زدن یا بر روی تردمیل شروع به راه رفتن می کند. بطور همزمان فعالیت الکتریکی قلب فرد بیمار به وسیله نوار قلب ثبت می شود. از این طریق می توان واکنش قلب به افزایش نیاز بدن بیمار به اکسیژن و خون رسانی را مشاهده نمود.

دستگاه تست ورزش دارای چند الکترود است. هنگام انجام تست ورزش این الکترودها به وسیله برچسب هایی که جریان الکتریسیته را هدایت می کنند، روی دست ها، پاها و قفسه سینه بیمار چسبانده می شوند.  ممکن است بیمار در اثر چسباندن الکترودهای دستگاه تست ورزش، دچار اندکی سوزش در ناحیه قفسه سینه خود شود.

الکترودهای دستگاه، جریان الکتریکی قلب در هنگام انجام تست را به دستگاه هدایت می کنند. فعالیت قلب نیز از طریق هدایت این جریان الکتریکی در دستگاه ثبت و ضبط می شود. بطور همزمان باید بازوبند تعیین فشار خون بیمار نیز بر روی بازوی وی بسته شده باشد. این بازوبند در هنگام انجام تست، بطور مرتب هر چند دقیقه یک بار باد می شود و فشای را به بازوی بیمار وارد می کند. بنابراین حین انجام تست ورزش، فشار خون بیمار نیز بطور مرتب کنترل می شود.

تعدا صربان قلب بیمار و نیز فشار خون وی باید قبل از انجام تست نیز بطور دقیق کنترل و ضبط شود. سپس رکاب زدن بیمار روی دوچرخه ثابت یا راه رفتن وی روی تردمیل آغاز می گردد. در هنگام انجام تست ورزش بطور تدریجی سرعت و شیب دستگاهد تردمیل افزایش می یابد. در تست ورزش از طریق دوچرخه ثابت نیز به تدریج میزان مقاومت رکاب دوچرخه بالاتر می رود.

تست ورزش تا زمانی ادامه می یابد که تعداد صربان قلب بیمار به تعداد مورد نیاز افزایش یابد. اگر قبل از رسیدن ضربان قلب به تعداد مورد نظر، بیمار دچار افزایش فشار خون شدید یا احساس درد در قفسه سینه خود شود، تست ورزش باید متوقف گردد. پس از انجام تست ورزش بیمار باید تحت کنترل باشد. این کنترل معمولاً به مدت پانزده دقیقه و تا زمانی که ضربان قلب بیمار به حالت عادی بازگردد، ادامه خواهد داشت.


تست ورزش تست ورزش قلب تست ورزش چگونه انجام میشود تست ورزش چند دقیقه است تست ورزش و اکو قلب تست ورزش چیست تست ورزش و اکو قلب

همچنین مطالعه کنید :  اسکن هسته ای قلب چیست؟

مراقبت های لازم قبل از انجام تست ورزش

  • خودداری از مصرف سیگار پنج ساعت قبل از انجام تست ورزش
  • خودداری از مصرف الکل حداقل سه ساعت پیش از انجام تست
  • خودداری از مصرف هرگونه مواد خوراکی به ویژه مایعات محتوی کافئین حداقل سه ساعت قبل از تست ورزش
  • پوشیدن لباس های راحت و گشاد جهت انجام تست ورزش قلب
  • در بیماران مبتلا به دیابت، خودداری از مصرف مواد خوراکی می تواند به یک ساعت قبل از تست کاهش یابد. وعده غذایی پیش از تست ورزش در این افراد باید سبک باشد. همچنین در بیماران دیابتی به تغییر میزان انسولین پیش از انجام تست ورزش نیازی نیست.
  • مردان باید قبل از انجام تست ورزش موهای سینه خود را بتراشند.
  • جهت تمیزی پوست هنگام انجام تست که از ضروریات انجام تست است، بهتر است فرد بیمار شب قبل از انجام تست با آب گرم استحمام کند.
  • از فعالیت فیزیکی شدید پیش از انجام تست باید خودداری گردد.
  • مصرف هر گونه دارویی که از قبل مصرف می شدند، پیش از انجام تست باید حتما با پزشک در میان گذاشته شود و مطابق تجویز پزشک در این زمینه عمل گردد.

تست ورزش تست ورزش قلب تست ورزش چگونه انجام میشود تست ورزش چند دقیقه است تست ورزش و اکو قلب تست ورزش چیست تست ورزش و اکو قلب


آیا انجام تست ورزش، عوارض یا خطراتی دارد؟

  • تست ورزش قلب، غالباً بعنوان یک روش بی خطر برای تشخیص بیماری های قلبی شناخته می شود. اما در موارد معدود و نادری برخی از مشکلات در هنگام انجام تست ورزش مشاهده می شود. بعنوان مثال گاهی ممکن است بیمار هنگام انجام تست ورزش دچار درد در ناحیه قفسه سینه شود.
  • تنگی نفس، تپش قلب و سرگیجه نیز برخی از عوارضی است که هنگام تست ورزش در برخی بیماران مشاهده شده است. در موارد بسیار معدودی نز ممکن است بیمار در هنگام انجام تست ورزش قلب، غش کند.مواردی نظیر حمله قلبی یا به وجود آمدن ریتم های غیرطبیعی که خطر جدی برای بیمار ایجاد کند، بسیار نادر هستند.
  • این گونه موارد ممکن است تنها در برخی افراد که دچار ضربان قلب ضعیفی هستند، مشاهده شود. برای چنین افرادی غالباً از تست ورزش استفاده نمی شود.برای آنکه ضربان قلب بیمار قبل از تست ارزیابی و مناسب یا نامناسب بودن تست ورزش برای وی انجام شود، از یک روش استاندارد استفاده می شود. بدین طریق که سن بیمار را از عدد 220 کم نموده و حاصل را در عدد 0.85 ضرب می کنند. بدین طریق حداکثر ضربان قلب مجاز برای انجام تست ورزش به دست خواهد آمد.برخی نکات در مورد تست ورزش قلب
    • انجام تست ورزش در خانم های جوان و میانسال که علائم طبیعی بیماری های قلبی را ندارند، معمولاً نتایج روشنی بدست نمی دهد. بنابراین تست ورزش در این افراد چندان مثمر ثمر نخواهد بود.
    • تعداد ضربان قلب هر فرد با افزایش بار کاری قلب افزایش می یابد. بنابراین بر اساس سن و وضعیت بیمار در هنگام تست ورزش به سطحی از استقامت می رسد.
    • برخی از نتایج غیر عادی و غیر طبیعی در تست ورزش عبارتند از: ریتم های غیر طبیعی در هنگام تست، وارد آمدن فشار زیاد به قلب در هنگام تست و یا ایجاد اختلال در عروق کرونر یا انسداد در عروق کرونری قلب

تست ورزش تست ورزش قلب تست ورزش چگونه انجام میشود تست ورزش چند دقیقه است تست ورزش و اکو قلب تست ورزش چیست تست ورزش و اکو قلب


تاریخچه بیماری و آمادگی

از نظر هموداینامیک قلبی، بیمار باید از چهل و هشت ساعت قبل از اسکن، در شرایط پایداری قرار داشته باشد. در مواقع زیر انجام تست ورزش ممنوع است:

آنژین ناپایدار، انفارکتوس حاد میوکار ظرف دو تا چهار روز اخیر، فشارهای خون کنترل نشده (سیستولیک بالاتر از 220  و دیاستولیک بالاتر از 120 میلیمتر جیوه)، فشار خون ریوی، آریتمی های درمان نشده خطرناک، نارسایی قلبی جبران نشده، بلوک دهلیزی بطنی پیشرفته (در بیمارانی که پیس میکر ندارند)، میوکاردیت حاد، پریکاردیت حاد، تنگی شدید دریچه میترال یا آئورت، کاردیومایوپاتی انسدادی شدید و بیماری های سیستمیک شدید.

بیمار باید حداقل از سه ساعت قبل از انجام تست ناشتا باشد. در بیماران دیابتیک وابسته به انسولین در روز انجام تست باید از مشاوره یک پزشک برای رژیم غذایی مناسب بهره گرفت. باید به بیمار توصیه شود که یک لباس جلو باز و کفش راحت همراه داشته باشد. همچنین از دوازده ساعت قبل از تست ورزش، بیمار نباید فعالیت بدنی غیر طبیعی داشته باشد.

در شرح حال بیمار باید در مورد سابقه بیماری قلبی در خانواده، مصرف سیگار و الکل، سابقه ورزش و علائم بیماری اخیر سوال شود. همچنین سابقه مصرف داروهای بتا بلاکر و بلوک کننده کانال های کلسیم باید بررسی گردد. این دو دسته دارو مانع از رسیدن ضربان قلب به حداکثر می شوند و باید قبل از انجام تست با نظر پزشک معالج قطع شوند. همچنین پزشک مسئول تست ورزش، باید هرگونه محدودیت بدنی یا دارویی بیمار را که مانع از رسیدن وی به حداکثر ضربان قلب خواهد شد، مدنظر قرار دهد. در مجموع استرس ورزشی از استرس دارویی ارزش بیشتری دارد. اما باید شرایط عمومی بیمار را نیز در نظر داشت. جدول زیر خلاصه ای از شرایطی را که مانع از دریافت نتیجه مناسب با تست ورزش است، بیان می کند.


تست ورزش تست ورزش قلب تست ورزش چگونه انجام میشود تست ورزش چند دقیقه است تست ورزش و اکو قلب تست ورزش چیست تست ورزش و اکو قلب

نام داروزمان قطع قبل از تست ورزش
دیورتیک هاچهار روز
داروهای ضد فشار خونچهار تا هفت روز
دیگوکسینیک تا دو هفته
نیتروگلیسیرین1 ساعت
نیترات های طولانی اثر12 ساعت
آرام بخش ها1 روز
بتابلاکر3 روز

هنگام انجام تست ورزش با تردمیل بیمار باید به حداقل 0.85 حداکثر ضربان قلبی که برای وی پیش بینی شده است، برسد. مقدار ضربان قلب بیمار را می توان از طریق فرمول زیر محاسبه کرد:

سن بیمار – 220 = حداکثر ضربان قلب (MHR)

در شرایط زیر تست ورزش باید بلافاصله قطع شود:

پایین افتادن واضح قطعه ST (بیش از سه میلیمتر)، بالا رفتن ایسکمیک قطعه ST بیش از یک میلیمتر در یک لید بدون Q واضح پاتولژیک، تاکیکاردی بطنی یا فوق بطنی، افت پیشرونده فشار خون، بالا رفتن غیرطبیعی فشار خون (بالاتر از 250 روی 130 میلیمتر جیوه).

برای اسکن میوکارد، ابتدا باید یک رگ خوب و مطمئن گرفت. با قرار دادن آنژیوکت در یک رگ قطور و خوب می توان مطمئن شد که رادیو دارو در زمان حداکثر ورزش به راحتی تزریق خواهد شد. در موقع تزریق باید از دستکش یک بار مصرف و حفاظ سرنگ استفاده کرد. استفاده از دستکش توسط تکنسین و سایر پرسنل احتمال آلودگی دست ها را موقع تزریق در اثر نشت دارو کاهش می دهد.

برای مانیتورینگ ECG، لیدها در دوازده نقطه روی سینه بیمار نصب می شوند. الکترودهای بازوئی راست و چپ در خط میدکلاویکر وسط و درست زیر استخوان کلاویکل قرار داده می شوند. الکترودهای ساق راست و چپ درست زیر قفسه سینه در RLQ و LLQ شکم قرار داده می شوند. پوست باید ابتدا با الکل تمیز شود تا چربی آن برداشته شده و به خوبی با الکترودها در تماس باشد. به منظور برقراری جریان الکتریکی بهتر حتی می توان چند خراش جزئی روی آن ایجاد کرد.. موهای سینه سبب کاهش انتقال جریان الکتریکی می شود و لذا باید در نواحی چسباندن الکترود کاملاً تراشیده شوند. به بیمار باید توصیه شود که از استفاده از هر نوع پودر یا مرطوب کننده پرهیز کند تا بدین وسیله اتصال کامل الکترودها با بدن بیمار برقرار شود و بتوان یک ECG مطمئن و خوب داشت.


تست ورزش تست ورزش قلب تست ورزش چگونه انجام میشود تست ورزش چند دقیقه است تست ورزش و اکو قلب تست ورزش چیست تست ورزش و اکو قلب

همچنین مطالعه کنید :  سکته قلبی چیست؟

پروتکل های ورزش

هنگام تست ورزش پزشک با توجه به شرایط بیمار بهترین پروتکل را انتخاب می کند. شایع ترین پروتکل ها Bruce و Modified Bruce هستند. در پروتکل Bruce هم سرعت و هم شیب تردمیل هر سه دقیقه یک بار افزایش می یابد. هر سه دقیقه یک مرحله یا stage نامیده می شود و نشانه افزایش worl load قلب است که باعث افزایش ضربان قلب می شود.در پروتکل Modified Bruce سرعت ثابت می ماند. اما شیب تردمیل هر سه دقیقه یک بار افزایش می یابد. این پروتکل در بیمارانی استفاده می شود که محدودیت فعالیت فیزیکی دارند.استرس های داروئیتعدادی از بیماران به علت شرایط جسمانی و محدودیت های فیزیکی قادر به انجام تست ورزش با تردمیل یا دوچرخه نیستند. در چنین بیمارانی از استرس داروئی استفاده می شود.دی پیریدامول (پرزانتین)

تجویز وریدی دی پیریدامول سبب غیرفعال شدن آدنوزین دآ میناز شده و سبب افزایش سطح آدنوزین در خون می شود. آدنوزین خود گیرنده های 2A در غشاء سلولی عضلات صاف را فعال می کند و باعث گشاد شدن رگ های کورونری سالم می شود. اما رگ هایی که دچار تنگی قابل توجه هستند، نمی توانند گشاد شوند و همچنان تنگ باقی می مانند. در نتیجه خون از میوکاردی که با شریان تنگ مشروب می شود به میوکارد با شریان سالم شیفت می کند. این پدیده که به نام دزدی خون معروف است، سبب کاهش برداشت رادیو دارو در ناحیه تنگی کورونر و افزایش آن در ناحیه سالم شده و اسکن مثبت می شود.

سابقه بیمار و آمادگی

سابقه دقیق کلینیکی و مروری بر تاریخچه بیماری ضرورت دارد. بیمار حداقل از چهار ساعت قبل از انجام استرس داروئی باید ناشتا باشد. تجویز ترکیبات گزانتین (آمینوفیلین، تئوفیلین، کافئین) حداقل از دوازده تا بیست و چهار ساعت قبل از تست قطع می شود. کافئین و مشتقات زانتین با آدنوزین در محل اتصال آن در دیواره رگ های کورونری رقابت می کنند و ممکن است سبب جوانب منفی کاذب شوند. ترکیبات کافئین دار شامل قهوه، چای، بعضی نوشابه ها و بعضی داروها هستند. ترکیبات دکافئینه نیز باید محدود شوند. زیرا آن ها نیز مقدار کمی کافئین دارند.


تست ورزش تست ورزش قلب تست ورزش چگونه انجام میشود تست ورزش چند دقیقه است تست ورزش و اکو قلب تست ورزش چیست تست ورزش و اکو قلب

ممنوعیت مصرف و عوارض جانبی دی پیریدامول سابقه برنکواسپاسم یا بیماری های ریه، خس خس فعال، کاهش فشار خون، (سیستولیک کمتر از 90 میلی متر جیوه) و تنگی شدید دریچه میترال از مواردی هستند که انجام تست را ممنوع می کنند. کنترا اندیکاسیون های دیگر شامل MI ظرف دو روز اخیر، آنژین ناپایدار ظرف چهل و هشت ساعت اخیر، هایپرترپروفیک کاردیومایوپاتی شدید، تنگی شدید آئورت و افت وضعیتی فشار خون شدید هستند.عوارض جانبی شامل درد قفسه سینه، گیجی، تغییرات ECG، برافروختگی، تاکیکاردی، تنگی نفس و افت فشار خون است.

برای کاهش اثرات دی پیریدامول از تجویز آمینوفیلین به مقدار 125 تا 250 میلی گرم تزریق وریدی استفاده می شود. تجویز وریدی آمینوفیلین سبب از بین رفتن اثر گشادشدگی رگ های کورونر ایجاد شده توسط دی پیریدامول می شود. در صورتی که تزریق آمینوفیلین قبل از تزریق پرتو دارو انجام شود، فرصت کافی برای جذب آن توسط میوکارد وجود نخواهد داشت. لذا ممکن است نتایج منفی کاذب ایجاد شود. به همین علت بهتر است تجویز آمینوفیلین را حدود یک تا دو دقیقه بعد از تجویز رادیو دارو انجام داد. در صورتی که درد سینه بیمار با تجویز آمینوفیلین کاهش نیابد، می توان از نیتروگلیسیرین استفاده کرد.

پروتکل تجویز دی پیریدامول

دوز دی پیریدامول 0.142 است که به شکل 0.56 میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن بدن محاسبه و سپس در 50 میلی لیتر نرمال سالین رقیق شده و ظرف چهار دقیقه به بیمار تزریق می شود. به همین جهت تعیین وزن دقیق بیمار قبل از شروع کار ضروری است.

تعداد ضربان قلب و فشار خون و نوار قلب در هر مرحله پایه ثبت می شوند. این پارامترها بطور مداوم در جریان تزریق دی پیریدامول و تا پایان استرس داروئی باید هر یک دقیقه یک بار ثبت شوند. حداکثر اثر دی پیریدامول حدود دو تا سه دقیقه پس از پایان تزریق آن ظاهر می شود.

مونیوترینگ بیمار باید تا حداقل پانزده دقیقه بعد از تزریق دی پیریدامول یا تا وقتی که نبض، فشار خون و EKG به حالت پایه برگردند، ادامه داشته باشد.

آدنوزین

تجویز وریدی آدنوزین بطور مستقیم سبب افزایش سطح آدنوزین در خون بیمار می شود. آدنوزین یک گشادکننده قوی عروق کورونری است.

عوارض جانبی و اثرات نامطلوب آدنوزین

کنترا اندیکاسیون های آدنوزین شبیه همان هایی هستند که برای دی پیریدامول ذکر شد. بدین معنی که سابقه برنکواسپاسم یا بیماری های ریه، خس خس فعال، کاهش فشار خون، (سیستولیک کمتر از 90 میلی متر جیوه) و تنگی شدید دریچه میترال از مواردی هستند که انجام تست را ممنوع می کنند. کنترا اندیکاسیون های دیگر شامل MI ظرف دو روز اخیر، آنژین ناپایدار ظرف چهل و هشت ساعت اخیر، هایپرترپروفیک کاردیومایوپاتی شدید، تنگی شدید آئورت و افت وضعیتی فشار خون شدید هستند. عوارض جانبی شامل درد قفسه سینه، گیجی، تغییرات ECG، برافروختگی، تاکیکاردی، تنگی نفس و افت فشار خون است.

بعلاوه استفاده از آن در بلوک دهلیزی بطنی درجه دو یا سه (بدون پیس میکر) به دلیل اثر دروموتروپیک منفی که به دنبال تجویز آن در گره سینوسی دهلیزی یا گره دهلیزی بطنی ایجاد می شود، ممنوع است.

اثرات جانبی آدنوزین عبارت اند از: برافروختگی، درد سینه، تنگی نفس، پایین افتادن قطعه ST، سرگیجه، تهوع و افتا فشار خون. به دلیل نیمه عمر کوتاه آدنوزین که کمتر از دو ثانیه است، معمولاً عوارض آن حدود یکی دو دقیقه بعد از قطع آن سریعاً برطرف می شوند. در صورت ادامه یافتن آن ها می توان از تجویز وریدی آمینوفیلین استفاده کرد


تست ورزش تست ورزش قلب تست ورزش چگونه انجام میشود تست ورزش چند دقیقه است تست ورزش و اکو قلب تست ورزش چیست تست ورزش و اکو قلب

پروتکل تجویز آدنوزین روش تجویز آدنوزین شبیه روش تجویز دی پیریدامول است. دوز آن 240 است و به مقدار 140 برای مدت زمان 6 دقسقه تزریق می شود. گرفتن دو راه وریدی برای تزریق هم زمان دارو و پرتو دارو ضروری است. به جای آن می توان یک آنژیوکت دو راهه برای بیمار وصل کرد.نیمه عمر پلاسمایی کوتاه آدنوزین کمتر از دو ثانیه است. لذا اینفیوژن مداوم دارو را ایجاب می کند تا بدینوسیله از اثر گشادکنندگی عروق آن بطور ثابت و دائم در طول تست مطمئن بود. در طول اینفیوژن، نبض، فشار خون و EKG هر یک دقیقه ثبت شده و تا زمان برداشت رادیو دارو توسط میوکارد، بیمار بطور دائم مورد مانیتورینگ قرار می گیرد.

مانیتورینگ بیمار حداقل پنج دقیقه پس از اتمام اینفیوژن آدنوزین یا تا زمانی که HR، BP و ECG بیمار به شرایط پایه بازگشت کند، ادامه می یابد. از یک دوز تیتره هفت دقیقه ای می توان برای بیمارانی که در معرض عوارض بیشتری هستند، استفاده کرد. اینفیوژن دارو به مقدار 50 برای مدت یک دقیقه شروع می شود. سپس در هر دقیقه به مقدار 75 تا 100 و حداکثر تا 140 اضافه می شود. رادیو دارو در انتهای دقیقه چهارم تزریق می شود.

ترکیب یک ورزش سبک یا ایزومتریک با دی پیریدامول یا آدنوزین سبب کاهش عوارض دارو می شود. همچنین از جذب دیافراگم آن جلوگیری می کند. بعلاوه نسبت بافت هدف به پس زمینه را افزایش می دهد. بدین منظور بعضی از قدم زدن، آرگومتر یا ایزومتریک استرس استفاده می کنند که در حین تزریق دی پیریدامول یا بلافاصله بعد از آن انجام می شود.

دوبوتامین

دوبوتامین یک داروی آینوتروپیک و کرونوتروپیک است. این دارو سبب افزایش قدرت انقباضی قلب شده و در نتیجه تعداد ضربان قلب را افزایش داده و باعث افزایش نیاز میوکارد به مصرف اکسیژن می شود. دوبوتامین سبب تحریک گیرنده های B1 در میوکارد شده و بدین ترتیب باعث افزایش قدرت عضله و تعداد انقباضات میوکارد در هر دقیقه می شود.

اثرات این دارو خیلی مشابه اثرات فیزیکی ورزش بر روی قلب است. تجویز دوبوتامین در بیمارانی توصیه می شود که قادر به ورزش نیستند و همچنین آن هایی که به دلایلی مانند بیماری برنکواسپاستیک شدید (آسم) تجویز دی پیریدامول و آدنوزین برای آن ها ممنوع است.


تست ورزش تست ورزش قلب تست ورزش چگونه انجام میشود تست ورزش چند دقیقه است تست ورزش و اکو قلب تست ورزش چیست تست ورزش و اکو قلب

ممنوعیت مصرف و عوارض جانبی دوبوتامین داروهای بتابلاکر اولین کنترا اندیکاسیون تجویز دوبوتامین هستند. این داروها باید از 24 ساعت قبل از انجام تست حتماً قطع شوند. سایر کنترا اندیکاسیون ها شامل سکته قلبی (MI) ظرف کمتر از یک هفته اخیر، آنژین ناپایدار، انسداد مجرای خروجی بطن چپ که از نظر هموداینامیک قابل توجه باشد، تنگی بحرانی آئورت، تاکی ۀریتمی دهلیزی با جواب بطنی کنترل نشده، تاکیکاردی بطنی، فشار خون کنترل نشده، دیسکشن آئورت یا آنوریسم های بزرگ بطنی دلایل قطع زود هنگام دوبوتامین همان مواردی هستند که در ورزش نیز ذکر شدند.مهم ترین عارضه جانبی آن شامل درد قفسه سینه، تپش قلب، سر درد، برافروختگی، تنگی نفس، سزون سوزن شدن اندام ها و پایین افتادن ایسکمیک قطعه ST هستند. در صورت شدید شدن هر یک از این علائم، دوبوتامین باید سریعاً قطع شده و یک بتابلاکر مانند Esmolol تجویز شود تا اثرات آن را برطرف نماید.

روش تجویز دوبوتامین

بیمار باید حداقل چهار ساعت قبل از انجام تست ناشا باشد. وی باید مصرف داروهای بتابلاکر را 24 تا 48 ساعت قبل از تست قطع کرده باشد. تجویز دوبوتامین بسیار شبیه مراحل انجام تست ورزش با تردمیل است. نیمه عمر پلاسمایی دوبوتامین تقریباً دو دقیقه است. لذا باید اینفیوژن دارو بطور مداوم و هم زمان با تزریق پرتو دارو انجام شود.

گرفتن دو راه وریدی برای تزریق هم زمان دارو و پرتو دارو ضروری است. به جای آن می توان یک آنژیوکت دو راهه برای بیمار وصل کرد. تزریق آن به مقدار 5 آغاز و برای مدت سه دقیقه ادامه پیدا می کند. دوبوتامین در 50 سیسی سرم نرمال سالین یا دکستروز رقیق شده و مراحل افزایش شامل هر سه دقیقه برای اینفیوژن 10، 20، 30 و 40 خواهد بود.

در آغاز آخرین مرحله پرتو دارو تزریق می شود. HR، BP و 2 لید ECG در مرحله پایه پیش از شروع اینفیوژن ثبت می شوند. این پارامترها بطور مداوم و در هر دقیقه یک بار ثبت می شوند. این کار برای حداقل پنج دقیقه پس از پایان تزریق دوبوتامین یا تا زمانی که تمام پارامترهای بیمار به حالت پایه بازگشت کنند، ادامه خواهد یافت.


تست ورزش تست ورزش قلب تست ورزش چگونه انجام میشود تست ورزش چند دقیقه است تست ورزش و اکو قلب تست ورزش چیست تست ورزش و اکو قلب

همچنین مطالعه کنید :  سکته قلبی چیست؟



دکتر احسان جمشیدیان پزشک متخصص قلب در مشهد، پزشک متخصص قلب در مشهد، بهترین پزشک متخصص قلب در مشهد، کلینیک تخصصی قلب نگار مشهد

متخصص قلب و عروق

دکتر احسان جمشیدیان


مشاهده رزومه

بهترین دکتر قلب مشهد، دکتر قلب مشهد، دکتر افسانه محمدی دکتر قلب مشهد

متخصص قلب و عروق / فلوشیپ فوق تخصصی اینترونشنال کاردیولوژی

دکتر افسانه محمدی


مشاهده رزومه

دکتر اسماعیل زاده صبور پزشک متخصص قلب در مشهد، پزشک متخصص قلب در مشهد، بهترین پزشک متخصص قلب در مشهد، کلینیک تخصصی قلب نگار مشهد

متخصص قلب و عروق

دکتر اسماعیل زاده صبور


مشاهده رزومه

تست ورزش چیست؟ 💓

تست ورزش یکی از روش های غربال گری است که برای تشخیص اثر فعالیت و ورزش بر بیماری های قلبی بکار می رود. به کمک تست ورزش می توان وضعیت سلامت قلب را بطور کلی بررسی نمود. در این مطلب قصد داریم به این پرسش پاسخ دهیم که تست ورزش چیست؟ و به چه طریق انجام می شود. همچنین اهداف و روش انجام تست ورزش و موارد جایگزین آن را تشریح خواهیم کرد.

چرا تست ورزش انجام می شود؟

در بسیاری از موارد، بیمارانی که دچار تنگی رگ های قلب هستند، متوجه نیستند که چه خطری آن ها را تهدید می کند. زیرا بیمار در حالت استراحت کاملاً بدون علامت است. علائم کم خونی قلبی فقط زمانی که بیمار در حالت فعالیت شدید قرار بگیرد، آشکار می شود. بدین منظور غالباً به وسیله یک دوچرخه ثابت یا دستگاه تست ورزش (تردمیل) می توان فرد را در حالت فعالیت شدید قرار داد.

روش انجام تست ورزش قلب

برای انجام تست ورزش از یک دوچرخه ثابت یا یک دستگاه تردمیل استفاده می شود. فرد بر روی دوچه ثابت شروع به رکاب زدن یا بر روی تردمیل شروع به راه رفتن می کند. بطور همزمان فعالیت الکتریکی قلب فرد بیمار به وسیله نوار قلب ثبت می شود. از این طریق می توان واکنش قلب به افزایش نیاز بدن بیمار به اکسیژن و خون رسانی را مشاهده نمود.


nuclear-medicine-ghalb-negar-10.jpg


پزشکی هسته ای، یکی از جدیدترین ومدرن ترین روش های پزشکی در درمان بیماری هاست. امروزه از انرژی هسته ای در درمان بیما ری ها و تصویربرداری از بدن بسیار استفاده می شود. اما هنوز این سؤال برای اکثریت جامعه مطرح است که پزشکی هسته ای چیست؟ در این مطلب قصد داریم به این پرسش پاسخ دهیم و شما را با پزشکی هسته ای بیشتر آشنا کنیم.


پزشكي هسته اي اسکن هسته ای پزشکی هسته ای چیست مرکز پزشکی هسته ای عوارض پزشکی هسته ای اسکن هسته ای کلیه طب هسته ای اسکن هسته ای کلیه کودکان


پیشینه و تاریخچه پزشکی هسته ای

پیشینه پزشکی هسته ای به اوایل قرن بیستم بازمی گردد. در سال های اولیه قرن بیستم، مواد رادیو اکتیو به تازگی کشف شده بود. از همان سال ها پزشکی هسته ای به تدریج شکل گرفت. در فاصله سال های 1911 تا 1923، روی جداسازی سرب رادیواکتیو و غیررادیواکتیو کار زیادی انجام شد.

به دنبال این تلاش ها آشکار شد که جدا کردن این دو ماده، با روش های شیمیایی امکان پذیر نیست. بنابراین این نتیجه به دست آمد که مواد رادیواکتیو خصوصیات رادیوایزوتوپ های غیررادیواکتیو خود را تقلید می کنند. این نظریه، زمینه ساز نشانه گذاری مواد در بدن انسان و رهگیری آن ها شد.
آغاز استفاده از پزشکی هسته ای در درمان بیماری ها به سال 1927 بازمی گردد. در این سال برای اولین بار از فسفر 32 برای درمان در بدن انسان استفاده شد. در سال 1930، سیکلوترون اختراع شد.


پزشكي هسته اي اسکن هسته ای پزشکی هسته ای چیست مرکز پزشکی هسته ای عوارض پزشکی هسته ای اسکن هسته ای کلیه طب هسته ای اسکن هسته ای کلیه کودکان

در سال 1936 نیز ید رادیواکتیو برای درمان پرکاری تیروئید مورد استفاده قرار گرفت. با انتشار مقاله ای در مورد درمان سرطان تیروئید با ید رادیواکتیو در مجله JAMA،پزشکی هسته ای گسترش پیدا کرد. این مقاله در سال 1946 منتشر شد.
اسکنرهای خطی در سال 1956 و گاما کمرا در سال بعد از آن اختراع شدند. در سال های بعد دستگاه های دیگری نیز اختراع شد. دستگاه هایی نظیر شمارشگر گاما، کالیبراتور دوز رادیواکتیو، شمارشگر بتا، دوزیمتر گایکر، جذب سنج های فوترونی و … . در ادامه تکنیک های تشخیصی دیگری نیز به اقدامات تشخیصی پزشکی هسته ای اضافه شد. اقداماتی نظیر اندازه گیری رادیوایمونواسی، تست تنفسی اوره، تست شیلینگ، سنجش تراکم استخوان و … .

انجمن پزشکی هسته ای آمریکا در سال 1954 راه اندازی شد. این انجمن توانست فعالیت های حرفه ای پزشکی هسته را به شدت گسترش دهد. با گسترش استفاده از کامپیوتر در دهه 80، توموگرافی پزشکی هسته ای نیز آغاز شد. در دهه 90 نیز نسل جدید دستگاه های PET عرضه شد. اهمیت استفاده از PET در انکولوژی، روز به روز بیشتر آشکار شد.

استفاده از دستگاه PET/CT که در سال 2001 رونمایی شد، در ده سال گذشته رشد چشمگیری داشته است.
در سال های بعد، اقدامات علمی زیادی برای ساخت رادیوداروهای جدید به ویژه در زمینه PET صورت گرفت. نسل جدیدی از تصویربرداری های مولکولی هیبریدی نیز در سال های اخیر معرفی شده است.


پزشكي هسته اي اسکن هسته ای پزشکی هسته ای چیست مرکز پزشکی هسته ای عوارض پزشکی هسته ای اسکن هسته ای کلیه طب هسته ای اسکن هسته ای کلیه کودکان


پزشکی هسته ای در ایران

استفاده از مواد رادیواکتیو در پزشکی برای اولین بار در سال 1339 در ایران صورت گرفت. این استفاده برای اندازه گیری مقدار ید رادیواکتیو ادرار 24 ساعته انجام شد. برای این کار از دستگاهی استفاده شد که چهار لوله گایکر مولر در اطراف طرف ادرار قرار داده بود. نقشه برداری از تیروئید و اندازه گیری هورمون های تیروئیدی در خون نیز در سال بعد آغاز شد. این کار به وسیله دستگاه گاما کمرا در بیمارستان رازی صورت گرفت.

در سال 1346، مرکز پزشکی هسته ای و تحقیقات غدد مترشحه داخلی در دانشگاه تهران تأسیس شد. این مرکز از سال 1947 کار خود را رسماً آغاز کرد. گروه آموزشی پزشکی هسته ای برای اولین بار در سال 1360 در دانشگاه تهران شروع به کار کرد. در سال 1362 نیز با خرید دو دستگاه گاما کمرا، روند رشد پزشکی هسته ای شدت گرفت. اولین دستگاه های PET/CT در سال 1391 در بیمارستان مسیح دانشوری مورد استفاده قرار گرفت.


پزشكي هسته اي اسکن هسته ای پزشکی هسته ای چیست مرکز پزشکی هسته ای عوارض پزشکی هسته ای اسکن هسته ای کلیه طب هسته ای اسکن هسته ای کلیه کودکان


پزشکی هسته ای چیست؟

پزشکی هسته ای از فناوری های ایمن،بدون درد و ارزشمند برای درمان بیماری و تصویربرداری از بدن استفاده می کند. تصویربرداری پزشکی کاری منحصر به فرد است. زیرا اطلاعات جامعی از ساختمان و عملکرد بدن در اختیار پزشک قرار می دهد. پزشکی هسته ای برای جمع آوری اطلاعات پزشکی که نیازمند عمل جراحی و آزمایشات پرهزینه هستند، روش بسیار ارزشمندی است.

در پزشکی هسته ای، مقادیر جزئی مواد رادیواکتیو به منظور تشخیص و درمان بیماری ها استفاده می شود. در تصویربرداری، رادیوداروها توسط دوربین های خاصی آشکار می شوند. این دوربین ها به کامپیوتر متصل هستند و تصویر کاملی از محل مورد نظر ارائه می دهند.

در جریان معالجه، رادیوداروها مستقیماً به طرف اندام های مورد نظر حرکت می کنند. مقدار تشعشع وارد شده در فرایند تصویربرداری هسته ای کمتر از میزانی است که در رادیولوژی تشخیصی بکار می رود.. امروزه پزشکی هسته ای روش های بسیار مفیدی در زمینه های مختلف پیشنهاد می دهد. این روش ها در بسیاری از خدمات پزشکی از جله اطفال، قلب و روانشناسی کاربرد دارند.


پزشكي هسته اي اسکن هسته ای پزشکی هسته ای چیست مرکز پزشکی هسته ای عوارض پزشکی هسته ای اسکن هسته ای کلیه طب هسته ای اسکن هسته ای کلیه کودکان

معالجات و ابداعات نوین پزشکی هسته ای سطح مولکول ها را در بدن هدف قرار می دهند. این روش ها موجب تحول در دانسته ها و روش جدیدی برای رسیدن به تشخیص بیماری ها شده است.
بنابراین پزشکی هسته ای، شکلی از تصویربرداری کاربردیست که در آن بجای ساختار تشریحی، فیزیولوژی، متابولیسم، بیوشیمی جنبه های اساسی به تصویر کشیده شده در تصاویر هستند. به این ترتیب دیسک نوکلاید فعال به بیمار تزریق می شود. معمولاً نوکلایو به صورت یک رادیورا اختصاصی نشرکننده گاما است. همچنین به داروئی متصل است که گرایش به تغلیظ شدن دریافت یا اندام خاص مرد نظر دارد.

پرتوهای گاما بعد از این که رادیودارو در بافت مورد نظر جمع شد، ساطع و از بدن منتشر می شوند. پرتوهای مذکور، با یک آشکارساز خارجی مورد اندازه گیری قرار می گیرند. فرایند اندازه گیری طرح انباشه شدن، توزیع و ترشح دارو را در ناحیه مورد نظر از دست می دهد.

از زمان کشف رادیواکتیویته، استفاده از ترکیبات نشاندار فعال به عنوان رویاب های بیوشیمیایی از اهمیت والائی در زیست شناسی برخوردار است. این امر یکی از عوامل اساسی پیشرفت های فراوان در زیست شناسی و علوم پایه پزشکی است.


پزشكي هسته اي اسکن هسته ای پزشکی هسته ای چیست مرکز پزشکی هسته ای عوارض پزشکی هسته ای اسکن هسته ای کلیه طب هسته ای اسکن هسته ای کلیه کودکان
همچنین مطالعه کنید : اسکن هسته ای قلب چیست ؟

مراقبت از بیمار در پزشکی هسته ای

مهارت های مراقبت اولیه یک جزء ضرور کار پزشکی هسته ای هستند. بیمار هنگام حضور در بخش پزشکی هسته ای عموماً تحت مراقبت تکنسین می باشد. بنابراین ممکن است به توجهاتی که مستقیماً با بررسی های پزشکی هسته ای مرتبط نیستند، نیاز داشته باشد. برخی مهارت ها مانند تزریق داخل وریدی یا اندازه گیری فشار خون ممکن است بعنوان بخشی از اقدامات پزشکی هسته ای مورد نیاز باشد.

پذیرش و انتقال بیمار

تکنسین باید بررسی کند که آیا بیمار آمادگی های لازم برای آزمایش را دارد. همچنین آیا ممنوعیتی برای تکمیل مطالعه روی بیمار وجود دارد یا خیر؟ به کار بستن ماهرانه اصول مکانیک بدن و تکنیک های انتقال به تضمین ایمنی بیمار و تکنسین کمک می کند.

حرکات مناسب بدن عبارتند از استفاده از یک پایه حمایتی قوی با کشیدن پاها و جمع کردن زانوها، بالا کشیدن با عضلات بزرگ ساق و اجتناب از چرخش کمر. شیوه های انتقال باید بر اساس توانایی، اندازه و نیروی افراد درگیر انتخاب و با وضعیت منطبق شوند. تکنسین باید نیرو، تعادل، قابلیت حرکت، فهم و انگیزه بیمار را ارزیابی کند.

رادیوداروها

اکثر رادیوداروهایی که توسط تکنسین پزشکی هسته ای در محل ترکیب می شوند، با TC نشاندار می گردند. اصول تهیه دوز واحد با هر رادیوداروی تجویزی به بیمار مرتبط خواهد بود.


پزشكي هسته اي اسکن هسته ای پزشکی هسته ای چیست مرکز پزشکی هسته ای عوارض پزشکی هسته ای اسکن هسته ای کلیه طب هسته ای اسکن هسته ای کلیه کودکان

ژنراتورهای رادیونوکلئید

ژنراتورهای رادیونوکلئید یک مبع آسان رادیونوکلئیدهای با عمر کوتاه هستند. در یک ژنراتور رادیونوکلئید، یک رادیونوکلئید با عمر طولانی تر که والد نامیده می شود به یک رادیونوکلئید با عمر کوتاهتر که دختر نام دارد، واپاشی می شود. دختر را می توان بطور دوره ای هنگامی که بر اثر واپاشی مجدداً تولید می شود، خارج کرد.

نمونه هایی از سیستم های والد-دختر که در ژنراتورهای رادیونوکلئید بکار می روند، عبارتند از: ژرمانیوم 68، گالیوم 68، استرانسیوم 82 و روبیدیوم 82. برخی از این سیستم ها بطور تجاری توسعه یافته اند و بصورت ابزار استریل، حفاظ دار و خودکار فراهم شده اند.

حفظ استریل بودن ژنراتور بسیار مهم است. سازندگان ممکن است صافی های غشایی 0.22 میکرونی بین ستون و ویال جمع آوری برای اطمینان از استریل بودن قرار دهند. اما تکنیک اسپتیک باید در طول روند دوشش رعایت شود. به جداره های ویال های دوشش و سالین باید الکل مالیده شود. زیرا رویه های متحرک پوشاننده جدارها تنها بعنوان پوشش گرد و خاک عمل می کنند. قبل از هر دوشش سوزن هایی که برای جمع آوری محلول دوشیده شده بکار می روند، باید با سوزن های جدید استریل جایگزین گردند.


پزشكي هسته اي اسکن هسته ای پزشکی هسته ای چیست مرکز پزشکی هسته ای عوارض پزشکی هسته ای اسکن هسته ای کلیه طب هسته ای اسکن هسته ای کلیه کودکان

ابزارهای پزشکی هسته ای

برای جستجو، اندازه گیری و ثبت پرتوهای گاما، از ابزارهای متعددی استفاده می شود. در ادامه به تشریح این ابزارها می پردازیم.

  • سنجشگر محیطی

از این دستگاه برای اندازه گیری آهنگ پرتوگیری در پزشکی هسته ای استفاده می شود. از سک کنتور گایکرمولر برای اندازه گیری مقدار آلودگی های رادیواکتیویته استفاده می شود. این دستگاه وسیله مناسبی برای این منظور است. زیرا زمان جوابدهی آن نسبتاً سریع است. همچنین به علت دارا بودن مقیاس های متعدد می تواند طیف وسیعی از دوزها را کشف کند.

یک سنجشگر محیطی باید دوز تماسی 0.1 میلی رم در ساعت تا 100 میلی رم در ساعت را تجسس کند. یک کنتور گایکرمولر به خوبی دارای این توانایی است. کنتور گایکرمولر ممکن است دارای پروب با یک پنجره انتهایی باشد. پروب با پنجره انتهایی قادر است ناحیه ای را که مستقیماً در جلوی آن قرار دارد، شمارش نماید.

کنتور گایکرمولر به اندازه اتاقک یونیزاسیون پرتابل دقیق نیست ولی حساسیت بیشتری در جستجوی اشعه دارد. زمان جوابدهی اتاقک یونیزاسیون طولانی تر است. لذا محاسبه دز تماسی بر مبنای داده های بیشتری استوار و به همین جهت دقیق تر است. این وسیله به شمارنده گایکرمولر که آهنگ پرتوگیری بالاتری را اندازه گیری می کند، ارجحیت دارد.

اتاقک یونیزاسیون قابل حمل برای بیمارانی که پرتودارو دریافت کرده اند، مفیدتر است. به ویژه اگر بیمار دوز درمانی دریافت کرده باشد.

شمارنده چاهی

این دستگاه دارای یک کریستال سدیم آیداید فعال شده با تالیوم است. این دستگاه قادر است مقادیر جزئی رادیواکتیویته را جستجو کند. کارایی آن بطور قابل توجهی بیش از یک دوربین گاما است. نمونه رادیواکتیو در داخل یک محفظه چاه مانند قرار داده می شود. اطراف آن را یک کریستال ضخیم سیلندری شکل احاطه کرده است. حساسیت شمارشگر چاهی محدودیت هایی را در استفاده از آن ایجاد می کند.

زمانی که تعداد زیادی فوتون با کریستال برخورد می کند، در زمان مرده دستگاه تعداد زیادی از آن ها از دست رفته و شمارش نمی شوند. اگر میزان شمارش خیلی بالا باشد، دستگاه دچار فلج خواهد شد. از شمارشگر چاهی برای انجام wipe test جهت رفع آلودگی مختصر رادیواکتیو استفاده می شود.

این دستگاه قابلیت کشف رادیواکتیو جزئی زیر حد پس زمینه را دارد که با یک شمارشگر گایکرمولر تجسس می شود. همچنین از آن می توان برای شمارش خون، پلاسما و ادرار بیماران استفاده نمود. برای انجام تست هایی مانند اندازه گیری حجم خون و تست شیلینگ نیز استفاده می شود.

پروب جذب

از پروب جذب برای اندازه گیری رادیواکتیویته در داخل بدن بیمار استفاده می شود. این دستگاه دارای یک کریستال سدیم آیداید فعال شده با تالیوم است. ممکن است دستگاه به همان اسپکترومتری متصل باشد که شمارنده چاهی از آن استفاده می کند. در این حالت کلید چرخشی است که امکان انتخاب بین یکی از دو دتکتور را فراهم می کند. پروب جذب به اندازه شمارنده چاهی حساس نیست و علت آن هندسه دتکتور نسبت به منبع پرتو است.

وجود کولیماتور سیلندری شکل ناحیه ای را که توسط کریستال دیده می شود، محدود می کند. به همین جهت مقدار زیادی از اکتیویته پس زیمنه حذف می شود. معمولاً بیمار در فاصله چند اینچ از انتهای کولیماتور آن قرار می گیرد. این کار برای اطمینان از این است که تمام تیروئید در میدان دید قرار داشته باشد. این مورد سبب از دست رفتن مقادیری کانت نیز می شود. زیرا تعدادی فوتون از طریق سوراخ کولیماتور از دست خواهد رفت.

استاندارد برای جذب تیروئید کپسول بیمار است یا کپسول دیگری که بطور همزمان با اکتیویته مشابه آماده شده باشد. احتیاجی به رقیق کردن نیست زیرا پروب جذب می تواند آهنگ شمارش بالاتری از شمارنده چاهی قبول کند. از پروب جذب برای مطالعات سکستراسیون طحال نیز استفاده می شود.

سنجشگر دوز

این دستگاه یک اتاقک یونیزاسیون است که رادیواکتیویته را در مقیاس کوری یا بکرل بجای شمارش در واحد زمان اندازه گیری می کند. این دستگاه با دقت تمام اکتیویته های در حد 30 میکروکوری را به همان خوبی اکتیویته های در حد کوری اندازه گیری می کند. دوز کالیبراتور به آسانی فوتون ها گاما را تجسس می کنند. اما برای اندازه گیری اشعه بتا حساسیت کمتری دارد. زیرا فقط اشعه بتا با انرژی بالا قادر به عبور از دیواره های حفره کریستالی آن است. معمولاً فاکتور تصحیح برای اندازه گیری اشعه بتا لازم است.


پزشكي هسته اي اسکن هسته ای پزشکی هسته ای چیست مرکز پزشکی هسته ای عوارض پزشکی هسته ای اسکن هسته ای کلیه طب هسته ای اسکن هسته ای کلیه کودکان

دوربین گاما

گاما کمرا به شکل های متفاوتی عرضه می شود. ممکن است دارای یک، دو یا سه دتکتور باشد. برخی مدل ها برای تصویربرداری تمام بدن ساخته شده و برخی دیگر قابل حمل هستند. بسیاری از مدل های آن قادر به SPECT نیز می باشند. انتخاب تصویربرداری مسطح نسبت به تصاویر توموگرافیک بستگی به هدف از انجام اسکن و زمان موجود دارد.

تصاویر پلانار برای بسیاری از موارد مناسب و کافی هستند. اگرچه که SPECT دارای حساسیت بالاتر و قدرت تفکیک بیشتری است. به ویژه در افتراق ضایعاتی که در عمق بافت قرار دارند یا جداسازی نواحی که با تصویر سایر اعضا همپوشانی می شوند، حائز اهمیت فراوان است. با توجه به اینکه در SPECT یک عضو یا تومور از جهات مختلف تصویربرداری می شود، لذا محل دقیق ضایعه و اندازه آن بهتر مشخص می شود.

جمع آوری تصاویر SPECT زمان بر هستند. به همین جهت اگر بیمار زمان تصویربرداری راحت نباشد، احتمال تکان خوردن وی و ایجاد آرتیفکت های ناشی از حرکت افزایش می یابد.

فاصله بیمار از دتکتور در تصاویر پلانار، تصاویر تمام بدن و نیز SPECT بر قدرت تفکیک آن مؤثر است. در زمان جمع آوری تصاویر تمام بدن در طول حرکت دتکتور لازم است که این فاصله را به حداقل رساند. فاصله دتکتور و مریض در SPECT زیاد است و مشکل ساز می شود. ممکن است در اسکن هایی مانند قلب در برخی حالات فاصله کم و در برخی دیگر زیاد شود.

فاصله هد تا مرکز چرخش باید ثابت باشد وگرنه بازسازی تصاویر مشکل ساز خواهد بود. برخی از دستگاه های گاما کمری SPECT قادر هستند با بدست آوردن حدودی از بدن بیمار با چرخش هد دیتگاه در یک مدار بیضی شکل سبب شوند تا دتکتور نسبت به بیمار در حالات مختلف قدامی، خلفی و جانبی در کمترین فاصله ممکن قرار گیرد.

PET

PET را می توان با دستگاه های گاما کمرا که بطور خاص برنامه ریزی شده اند، انجام داد. یا اینکه توسط خود دوربین PET که اساساً به همین منظور طراحی و ساخته شده است، تصاویری با کیفیت به مراتب بالاتر تهیه کرد. تکنولوژی PET به سرعت در حال پیشرفت است که با استفاده از کریستال های متنوع انجام می شود.

کریستال های این کار باید ضخیمتر و متراکمتر از آن هایی باشند که در گاما کمرا بکار می رود. هدف از آن متوقف کردن فوتون های با انرژی 511 کیلو الکترون ولت است که در اثر برخورد پوزیترون ایجاد می شود. کیفیت و قدرت تفکیک تصاویر PET بالاتر از SPECT است. به ویژه لگر ضایعه در عمق بدن قرار گرفته باشد.

کاربرد پزشکی هسته ای در درمان بیماری های قلب و عروق

تصویربرداری از دستگاه قلب و عروق یکی از کارهای روزمره در اکثر بخش های پزشکی هسته ای است. به همین جهت تکنسین باید آشنایی کامل با آن داشته باشد.

قلب یک عضو عضلانی است که در فضای میانی قفسه سینه قرار گرفته است. دو سوم از قلب در سمت چپ خط وسط و در مجاورت قاعده ریه چپ واقع شده است. محور طولی قلب با زاویه ای در حدود 30 تا 50 درجه نسبت به استرنوم قرار دارد.

روش های پزشکی هسته ای در تشخیص بیماری های قلب، کاردیولوژی هسته ای نامیده می شوند. این روش ها برای تشخیص بیماری های مختلف قلب درخواست می شود. شایع ترین مورد درخواست آن در تشخیص بیماری رگ های کرونر قلب است.

کاهش خون رسانی به عضله قلب در اثر تنگی یا انسداد شریان های کرونر ایجاد می شود. درد قفسه سینه مهمترین علامت کم خونی قلبی است. سکته قلبی به علت انسداد کامل شریان کرونری توسط یک لخته خون ایجاد می شود. در اثر قطع جریان خون تمام مناطقی که از آن شریان خون می گیرند، دچار نکروز ساولی شده و عضله میوکارد می میرد.


پزشكي هسته اي اسکن هسته ای پزشکی هسته ای چیست مرکز پزشکی هسته ای عوارض پزشکی هسته ای اسکن هسته ای کلیه طب هسته ای اسکن هسته ای کلیه کودکان

اسکن پرفیوژن میوکارد

اسکن پرفیوژن قلب برای به تصویر درآوردن ناحیه کم خون میوکارد و انفارکتوس میوکارد استفاده می شود. اسکن میوکارد را می توان با استفاده از تالیوم 201، تکنسیوم، تکنسیوم تترافوسمین، روبیدیوم 82، و نیتروژن 13 انجام داد. مهمترین کاربردهای کلینییکی اسکن پرفیوژن میوکارد عبارتند از:

  • تشخیص وجود، محل و وسعت تنگی شریان کرونر
  • تعیین قابلیت حیات و زنده بودن میوکارد
  • تعیین پیش آگهی در بیماری که دچار سکته قلبی شده است.
  • کنترل نتایج درمانی

تست ورزش با تردمیل

بسیاری از بیمارانی که دچار تنگی رگ های قلب هستند، متوجه خطری که آن ها را تهدید می کند، نیستند. زیرا بیمار در حال استراحت کاملاً بدون علامت بوده و علائم کم خونی قلبی فقط زمانی که بیمار در حالت فعالیت شدید قرار بگیرد، آشکار می شود.

به وسیله یک دوچرخه ثابت یا دستگاه تست ورزش می توان فرد را در حالت فعالیت شدید قرار داد. ورزش سبب بالا رفتن ضربان قلب شده و در نتیجه احتیاج میوکارد به مصرف اکسیژن بیشتر می شود. پس باید مقدار بیشتری خون از راه شریان های کرونر به قلب برسد.

هدف از انجام تست ورزش تجسس بیماران مشکوک به CAD تحت شرایط کنترل شده و بررسی علائم و نوار قلب آن ها است.

تصویربرداری پلانر

بیمار باید در وضعیت طاقباز قرار گیرد. درجه قرار گرفتن دتکتور و زاویه چرخش آن باید به نحوی تنظیم شود که در مرحله استراحت نیز بتوان همان شرایط را تکرار کرد. سه نمای استاندارد باید تهیه شود. معمولاً ابتدا نمای LAO در زاویه 45 درجه گرفته می شود. بهترین نمای LAO نمایی است که در آن دو بطن کاملاً جدا از یکدیگر مجزا دیده شود.

نمای Ant با برگشت 45 درجه هد به طرف عقب تر از زوایه ای که نمای LAO انجام شده، گرفته می شود. برای نمای LL بیمار روی پهلوی راست دراز می کشد و زاویه چرخش هد 90 درجه یا زاویه ای که بهترین محور طولی چپ را نمایان سازد، می باشد.

پردازش تصاویر شامل بررسی مرحله به مرحله تصاویر ثبت شده در مرحله ورزش و استراحت بعد از کم کردن اکتیویته پس زمینه است. به منظور تأمین اطلاعات کمی می توان در هر تصویر پلانر، آنالیز پروفایل حلقوی انجام داد. درصد پاک شدن تالیوم از میوکارد و مقدار برداشت قلب نسبت به ریه نیز محاسبه می شود.

توطیع پرتودارو در تمام نقاط میوکارد یکنواخت است. بطن راست ممکن است دیده شود یا نشود. زیرا حجم عضله آن کوچکتر از بطن چپ است. نواحی انفارکتوس میوکارد به شکل دیفکت های ثابت ظاهر می شوند که در مرحله ورزش و استراحت فرقی نمی کنند. نواحی فاقد جذب در مرحله ورزش دیده می شوند که در مرحله استراحت طبیعی می شوند و دال بر وجود ایسکمی در آن ناحیه است.


پزشكي هسته اي اسکن هسته ای پزشکی هسته ای چیست مرکز پزشکی هسته ای عوارض پزشکی هسته ای اسکن هسته ای کلیه طب هسته ای اسکن هسته ای کلیه کودکان


انکولوژی هسته ای یا کاربرد پزشکی هسته ای در بیماری سرطان

سرطان یکی از شایع ترین علل مرگ و میر در جهان است. مرحله بندی صحیح و تشخیص عود بیماری دو عامل اساسی در تعیین پیش آگهی بیماران است. رادیوایمونوسینتی گرافی، PET و سایر روش های تصویربرداری پزشکی هسته ای، راه های متعددی را جهت تشخیص آن ها در برابر انکولوژیست ها قرار می دهد و نقش تکنولوژیست هسته ای به عنوان عضوی از تیم تشخیصی درمانی بیماران سرطانی حائز اهمیت است.

اسکن گالیوم

گالیوم-سیترات بیش از همه در لنفوم به منظور تعیین وسعت بیماری، تشخیص پیشرفت آن و منیتور بیماران در جواب به درمان استفاده می شود. سایر تومورها مثل سرطان ریه و مالتیپل مایلوما نیز این پرتودارو را جذب می کنند. برای آمادگی تصویربرداری با گالیوم ممکن است تجویز ملین یا تنقیه بیمار ضرورت داشته باشد. اما هنوز هم نقش این دو در پاک کردن اکتیویته از روده بیماران مورد سؤال و تردید است.

برای بالغین مقدار دوز پیشنهادی گالیوم-سیترات برابر 5 تا 10 میلی کوری است. تصویربرداری 48 تا 72 ساعت بعد از تجویز وریدی رادیودارو انجام می شود. نمای قدامی و خلفی سر، سینه و شکم با استفاده از تصویر محدود یا روش تمام بدن تصویربرداری می شود. نماهای خاص و SPECT در صورت لزوم انجام می شود. در بعضی موارد تصویربرداری بع از 72 ساعت نیز ضروری است.

اسکن پستان

مورد استفاده از سینتی ماموگرافی زمانی است که یک ماموگرافی رادیولوژیک تشخیصی نباشد، نسج پستان متراکم باشد، عود مشکوک تومور بعد از درمان جراحی یا رادیوتراپی و کمک به برنامه ریزی درمانی برای سرطان پستان در تومورهای پستان برداشت می شود که به علت افزایش جریان خون در تومور و همچنین افزایش فعالیت متابولیک سلول های نئوپلاستیک است.

هیچ آمادگی خاصی نیاز نیست. تاریخچه طبی بیمار شامل نتایج رادیوگرافی قبلی، ماموگرام، سابقه جراحی قبلی یا رادیتراپی، شیر دادن، حاملگی، تاریخ /اخرین قاعدگی و علائم و یافته هایی است که بیمار از آن ها شاکی است. سینتی ماموگرافی تا 2 هفته بعد از نمونه گیری با سوزن نباید انجام شود. در صورتی که بیوپسی پستان شده است، باید چهار تا شش هفته بعد از /ان انجام شود.

20 تا 30 میلی کوری Tc mibi بطور وریدی در یک ورید بازوئی و در طرف مقابل سینه ای که تومور دارد تزریق می شود. اگر به وجود تومور در هر دو پستان مشکوک باشیم رادیودارو را باید به یک ورید در پا تزریق کرد.

تصویربرداری ظرف 5 تا 10 دقیقه بعد از تزریق دارو شروع می شود. تصاویر پلانر قدامی سینه و زیر بغل و تصاویر جانبی هر سینه گرفته می شود. برای تهیه تصاویر جانبی بدین ترتیب عمل می شود که بیمار به پشت خوابیده و سینه ها در فضا بطور معلق آویزان می شود. سینه طرف مقابل کاملاً بین بدن بیمار و تخت فشرده می شود. تصویر قدامی زمانی که بیمار به حالت نشسته یا طاقباز است، گرفته می شود.

اگر ندول پستان قابل لمس باشد، تصاویر اضافی با قرار دادن مارکر روی همان نواحی کمک کننده است. مارکرها را باید بعد از این که به بیمار پوزیشن داده شد، قرار داد. توزیع طبیعی دارو در بدن به شکل برداشت در غدد بزاقی، تیروئید، میوکارد، کبد، کیسه صفرا، روده ها، عضلات اسکلتی، کلیه و مثانه است.


پزشكي هسته اي اسکن هسته ای پزشکی هسته ای چیست مرکز پزشکی هسته ای عوارض پزشکی هسته ای اسکن هسته ای کلیه طب هسته ای اسکن هسته ای کلیه کودکان

لنفو سینتی گرافی

لنفوسینتی گرافی، روشی در پزشکی هسته ای است که می توان توسط آن نقشه درناژ غدد لنفاوی را ترسیم کرد و یک گره پیش آهنگ را به تصویر درآورد. این اسکن با تزریق ذرات رادیواکتیو در زیر یا داخل پوست انجام می شود. این روش اکثراً در بیمارانی که ملانوما یا سرطان پستان دارند، برای مشخص کردن SLN یعنی غده لنفاوی که نزدیک تر از همه به تومور است، بکار می رود. اگر یک SLN را بتوان مشخص کرد و برداشت، آن را می توان در زیر میکروسکوپ مشاهده و بررسی کرد. لذا می توان تعیین کرد که آیا سلول های سرطانی به داخل این غده لنفاوی انتشار پیدا کرده اند تا آن را به نواحی دوردست بدن درناژکنند یا خیر.

اگر SLN از نظر وجود سلول های سرطانی منفی باشد، جراحی وسیع جهت جداکردن غده لنفاوی ضرورت ندارد.

لنفوسینتی گرافی اکثراً چند ساعت قبل از عمل جراحی انجام می شود. به همین جهت هماهنگی با تیم اتاق عمل ضرورت دارد تا بیمار را آماده عمل نمایند. هیچ آمادگی خاصی برای آن لازم نیست. تاریخچه بیمار شامل اطلاعاتی در مورد محل و نوع تومور و دانستن نتایج سایر روش های تصویربرداری است.

برداشت پرتودارو توسط لنفاتیک ها به ویژه به اندازه ذرات تزریق شده پرتودارو بستگی دارد. معمولاً از تکنسیوم سولفورکلوئید استفاده می شود که از فیلتری با قطر 0.22 میکرون جهت بدت آوردن ذرات کوچکتری فیلتره می شود. تعداد 2 تا 6 تزریق در اطراف ضایعه که مجموعاً چیزی در حدود 1 میلی کوری است، در ضخامت پوست انجام می شود.

می توان نقاط تزریق را قبلاً با یک بی حس کننده موضعی بی حس کرد. تصویربرداری بلافاصله شروع می شود. اگر هیچ غده لنفاوی دیده نشود، تصویرگیری 45 دقیقه تا یک ساعت بعد تکرار می شود. این کار هر 30 تا 45 دقیقه یک بار ادامه می یابد تا زمانی که یک غده لنفاوی نمایان شود. ممکن است سایر پروتکل ها ارجحیت داشته باشند. برای کمک به جستجوی دقیق یک غده لنفاوی، انجام اسکن از آن ناحیه با ایجاد شبح بدن یا مشخص کردن حدود بدن به وسیله تزریق وریدی تکنسیوم مفید است.

نشت رادیودارو به خارج از محل تزریق سبب آلودگی می شود. تکنسین باید از آ« آگاه باشد. زیرا در این صورت ممکن است کانون آلودگی اشتباهاً بعنوان غده لنفاوی تفسیر شود.

همچنین مطالعه کنید : اکوی پیشرفته قلب چیست ؟

پزشكي هسته اي اسکن هسته ای پزشکی هسته ای چیست مرکز پزشکی هسته ای عوارض پزشکی هسته ای اسکن هسته ای کلیه طب هسته ای اسکن هسته ای کلیه کودکان

کاربرد پزشکی هسته ای در غدد آندو کرین

منظور از غد آندو کرین، غدد تیروئید، پاراتیروئید و غدد آدرنال است. در حال حاضر روش دیگری برای تصویربرداری از سایر غدد داخلی وجود ندارد.

اسکن تیروئید

غده تیروئید در جلوی گردن بین فرورفتگی بالای استرنوم و غضروف تیروئید قرار دارد. این غده دارای دو لوب است که اندازه هر لوب حدود 3 تا 4 سانتیمتر است. ناحیه ایسم قسمتی است که دو لوب تیروئید را به یکدیگر متصل می کند و روی نای قرار گرفته است. غده تیروئید یک عضو کاملاً پر خون بوده و جریان خون خود را از شریان های تیروئیدی فوقانی و تحتانی تأمین می کند.

فیزیولوژی تیروئید استوار است. هورمون های تیروئید شامل تری یدوتیرونین و تترایدوتیرونین است. این دو هورمون از ید ساخته می شوند. ید همراه آب و مواد غذایی وارد معده می شود. سپس به شکل آیداید از راه روده جذب و وارد جریان خون سیتمیک می گردد. سپس این ید همراه گردش خون به غده تیروئید رسیده و بلافاصله توسط سلول های فولیکولر تیروئید به دام انداخته می شود.

پدیده تغلیظ ید در داخل فولیکول های تیروئید انجام شده و پمپ ید خوانده می شود. در داخل سلول های فولیکولر تیروئید، ید توسط یک آنزیم ابتدا اکسید شده و سپس از اتصال آن با یک مولکول تیرونین، منوآیدوتیرونین و از اتصال آن با دو مولکول تیرونین ایجاد دی آیدوتیرونین می شود.

این هورمون ها در داخل غده تیروئید ذخیره می شوند و تا زمانی که بدن به آن ها نیاز داشته باشد، در داخل فولیکول تیروئید باقی می مانند. زمان نیاز به هورمون های تیروئید مصادف با یک سری فعالیت های متابولیک مانند رشد و نمو است. در این زمان هورمون ها به داخل خون رها شده و به اعضای هدف می رسند که می باید فعالیت متابولیک خود را در آنجا ایفا کنند. تنظیم درجه حرارت بدن، متابولیسم پروتئین ها، چربی ها، کربوهیدرات ها، ویتامین ها و سایر مواد معدنی نیز توسط هورمون های تیروئید انجام می شود.

تولید و ترشح هورمون های تیروئید دارای یک مکانیسم فیدبک منفی است که توسط هورمون تحریک کننده تیروئید کنترل می شود. TSH از هیپوفیز قدامی ترشح شده و باعث تنظیم برداشت ید و سپس آزاد شدن آن به داخل گردش خون می شود. پایین افتادن سطح هورمون های تیروئید در خون سبب افزایش ترشح TSH از غده هیپوفیز می گردد. بالا رفتن سطح هورمون های آزادکننده تیروتروپین که از هیپوتالاموس ترشح می شود، کنترل می گردد. افزایش سطح هورمون های تیروئید در جریان خون سبب جلوگیری از ترشح TRF از غده هیپوتالاموس می شود.


اسکن هسته ای پزشکی هسته ای چیست مرکز پزشکی هسته ای عوارض پزشکی هسته ای اسکن هسته ای کلیه طب هسته ای اسکن هسته ای کلیه کودکان

روش های کلینیکی

قبل از تجویز پرتودارو همیشه باید از بیمار در مورد مشکلات قبلی تیروئید و علائم آن سؤال کرد. در مورد سابقه جراحی گردن یا مصرف داروها و همچنین انجام رادیوگرافی اخیر باید پرسش کرد. تعداد زیادی از غذاها یا داروهای حاوی ید و انجام رادیوگرافی با مواد حاجب یددار در میزان برداشت ید توسط غده تیروئید مؤثر بوده و نمای اسکن را تغییر می دهند.

یک رژیم غذایی کم ید از 3 تا 10 روز قبل از تجویز پرتودارو ممکن است توصیه شود. بعضی داروهای تیروئیدی نیز ممکن است لازم باشد، قطع شود. از خانم هایی که در سنین باروری قرار دارند، حتما باید در مورد حاملگی و شیر دادن سؤال شود. دانستن سطح هورمون های تیروئید در خون نیز کمک به تفسیر بهتر اسکن و تعیین جذب تیروئید می کند.

تکنسیوم بطور وریدی تزریق شده و تصویربرداری 15 تا 30 دقیقه بعد از آن انجام می شود. ید بطور خوراکی تجویز و 3 تا 4 ساعت بعد از تجویز ید 123 و 6 تا 24 ساعت بعد از خورد ید 131 اسکن تیروئید و آزمون جذب انجام می شود. برای انجام اسکن بیمار به پشت خوابیده و گردن وی کاملاً به عقب خم می شود. استفاده از دوربین گاما با کولیماتور سوراخ سوزنی سبب تهیه تصویر با اندازه واقعی از تیروئید می شود.

تصاویر در وضعیت قدامی و مایل تهیه می شوند. تصاویری که با قرار دادن مارکر روی SSN یا گره های قابل لمس گرفته می شوند، نیز در تشخیص مهم است. برای بهتر نمایان شدن آناتومی تیروئید می توان کولیماتور دستگاه را به گردن نزدیک کرده و تصاویر بزرگتری از تیروئید تهیه کرد. مواقعی که مشکوک به تیروئید اکتوپیک هستیم، تهیه یک نمای اضافی از ناحیه مدیاستن الزامی است.

زمانی که از ید برای اسکن تیروئید استفاده می شود، معمولاً یک آزمون جذب تیروئید نیز قبل یا بعد از اسکن انجام می گیرد.


پزشكي هسته اي اسکن هسته ای پزشکی هسته ای چیست مرکز پزشکی هسته ای عوارض پزشکی هسته ای اسکن هسته ای کلیه طب هسته ای اسکن هسته ای کلیه کودکان

یافته های تصویری

غده تیروئید طبیعی، چروانه ای شکل است. جذب پرتودارو در آن یکنواخت و لوب های آن با جذب تقریباً قرینه ظاهر می شود. لوب راست معمولاً قدری بزرگتر از لوب چپ بوده و ناحیه ایسم اغلب دیده نمی شود. لوب پیرامیدال یک لوب سوم است که گاهی نمایان می شود.

یافته های غیرطبیعی شامل بزرگ شدن غده و نمایان شدن گره های بدون فعالیت، فعال یا بیش فعال است. هدف از اسکن تیروئید پیدا کردن گره ها نیست. بلکه هدف این است که آیا گره رادیودارو را جذب می کند یا خیر. تشخیص این که گره ها منفرد بوده یا متعدد هستند، نیز مهم است. گره هایی که پرتودارو را جذب نمی کنند به نام ندول سرد خوانده می شوند. این موارد می توانند یک آدنوم خوش خیم، کیست، هماتوما یا ضایعات التهابی یا یک کارسینوم تیروئید باشند. ندول های داغ معمولاً خوش خیم هستند.



دکتر احسان جمشیدیان پزشک متخصص قلب در مشهد، پزشک متخصص قلب در مشهد، بهترین پزشک متخصص قلب در مشهد، کلینیک تخصصی قلب نگار مشهد

متخصص قلب و عروق

دکتر احسان جمشیدیان


مشاهده رزومه

بهترین دکتر قلب مشهد، دکتر قلب مشهد، دکتر افسانه محمدی دکتر قلب مشهد

متخصص قلب و عروق / فلوشیپ فوق تخصصی اینترونشنال کاردیولوژی

دکتر افسانه محمدی


مشاهده رزومه

دکتر اسماعیل زاده صبور پزشک متخصص قلب در مشهد، پزشک متخصص قلب در مشهد، بهترین پزشک متخصص قلب در مشهد، کلینیک تخصصی قلب نگار مشهد

متخصص قلب و عروق

دکتر اسماعیل زاده صبور


مشاهده رزومه

پزشکی هسته ای چیست؟ 💓

پزشکی هسته ای، یکی از جدیدترین ومدرن ترین روش های پزشکی در درمان بیماری هاست. امروزه از انرژی هسته ای در درمان بیما ری ها و تصویربرداری از بدن بسیار استفاده می شود. اما هنوز این سؤال برای اکثریت جامعه مطرح است که پزشکی هسته ای چیست؟ در این مطلب قصد داریم به این پرسش پاسخ دهیم و شما را با پزشکی هسته ای بیشتر آشنا کنیم.

مراقبت از بیمار در پزشکی هسته ای

مهارت های مراقبت اولیه یک جزء ضرور کار پزشکی هسته ای هستند. بیمار هنگام حضور در بخش پزشکی هسته ای عموماً تحت مراقبت تکنسین می باشد. بنابراین ممکن است به توجهاتی که مستقیماً با بررسی های پزشکی هسته ای مرتبط نیستند، نیاز داشته باشد. برخی مهارت ها مانند تزریق داخل وریدی یا اندازه گیری فشار خون ممکن است بعنوان بخشی از اقدامات پزشکی هسته ای مورد نیاز باشد.

کاربرد پزشکی هسته ای در درمان بیماری های قلب و عروق

تصویربرداری از دستگاه قلب و عروق یکی از کارهای روزمره در اکثر بخش های پزشکی هسته ای است. به همین جهت تکنسین باید آشنایی کامل با آن داشته باشد. قلب یک عضو عضلانی است که در فضای میانی قفسه سینه قرار گرفته است. دو سوم از قلب در سمت چپ خط وسط و در مجاورت قاعده ریه چپ واقع شده است. محور طولی قلب با زاویه ای در حدود 30 تا 50 درجه نسبت به استرنوم قرار دارد.



کلینیک غیر تهاجمی قلب نگار، کلینیک تخصصی قلب نگار، بهترین پزشکان متخصص قلب در مشهد

ما پزشکیم ، ما متخصصیم



۰۵۱-۳۱۶۸۸


کلینیک غیر تهاجمی قلب نگار، کلینیک تخصصی قلب نگار، بهترین پزشکان متخصص قلب در مشهد

ما پزشکیم, ما متخصصیم



طراحی و سئو توسط آژانس دیجیتال مارکتینگ آرتیلاس

X